ἐποικονομία
ἐποικονομία, apporlionment
ἐποικονομ-ία, ἡ,
- apportionment, ἔργων ἢ παθῶν ἐ. rhetorical arrangement of them, Longin. 11.2 (nisi leg. ἐποικοδομία).
ἐποικονομία, ας (ἡ) distribution des parties d’un sujet, ordonnance ou économie d’un ouvrage, Lgn 11, 2.
ἐποικονομία, ἡ, das Hinzufügen u. richtig Verteilen, ἔργων ἢ παθῶν Longin. 11.2, od. v.l. ἐποικοδομία, Vergrößerung in der Darstellung, exaggeratio. S. ἐποικοδόμησις.