ἐποιστέον
ἐποιστέον, one must charge against
ἐποιστ-έον,
- one must charge against, τινὶ οὐκ ἐ. ἀτοπίαν Plb. 12.22.5.
ἐποιστέον, vb. d’ἐπιφέρω, Pol.
ἐποιστέον, zu ἐπιφέρω.