ἐποίκτιστος
ἐποίκτιστος, pitiable, piteous
ἐποίκτ-ιστος, ον,
- pitiable, A. Ag. 1221.
ἐποίκτιστος, ος, ον, digne de pitié, lamentable, Eschl. Ag. 1221.
Étym. vb. d’ἐποικτίζω.
ἐποίκτιστος, ον
- pitiable, piteous, Aesch.