ἐποικοδόμησις
ἐποικοδόμησις, building up :
ἐποικοδόμ-ησις, εως, ἡ,
- building up: metaph., piling up of expressions, climax, Arist. GA 724a29; ἡ τῶν λέξεὼν ἐ. Longin. 39.3.
ἐποικοδόμησις, εως (ἡ) échafaudage, construction laborieuse, fig. en parl. du discours, Arstt. G.A. 1, 18, 34 ; Lgn 39.
Étym. ἐποικοδομέω.
ἐποικοδόμησις, ἡ, das Daraufbauen, übertr. von einer rhetorischen Häufung, Arist. gen.an. 1.18. S. ἐποικονομία.