ἐπώνυμος

ἐπώνῠμ-ος, ον (for the form cf. ἀν-ώνυμος),

• given as a significant name, τῷ δʼ Ὀδυσεὺς ὄνομʼ ἔστω ἐπώνυμον Od. 19.409 (cf. ὀδυσσάμενος τόδʼ ἱκάνω ib. 407); Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκʼ.. Il. 9.562, cf. h.Ap. 373; Κύκλωπες δʼ ὄνομʼ ἦσαν ἐπώνυμοι, οὕνεκα.. Hes. Th. 144; τῷ μὲν ἐπώνυμον ἦεν [Χρυσάωρ], ὅτʼ.. ib. 282; when the reason is omitted, the name is itself significant, Ἀρήτη δʼ ὄνομʼ ἐστὶν ἐπώνυμον (ʼthe Desiredʼ) Od. 7.54; κάρτα δʼ ὢν ἐ., πομπαῖος ἴσθι, of Hermes, A. Eu. 90; Ζεὺς ἀλεξητήριος ἐ. γένοιτο may he become a defender according to his name, Id. Th. 9, cf. 405; ἐπωνύμῳ δὲ κάρτα Πολυνείκει λέγω ib. 658; ὦ Πολύνεικες ἔφυς ἄρʼ ἐ. rightly wert thou named.., E. Ph. 1494 (anap.).
• • • 2 surnamed, Ἀθηναίῃ ἐ. Κραθίῃ Hdt. 5.45; πολλῶν ὀνομάτων ἐ., of Aphrodite, S. Fr. 941.2; τόδʼ ἐπώνυμον this is her proper name (sc. Αἴγλα), Isyll. 47.
    • 3 freq. c. gen., named after a person or thing, ἐμοῦ δʼ.. ἐπώνυμον γένος Πελασγῶν A. Supp. 252, cf. Pr. 850, S. OC 65; ἐ. ὄρνιχος called after it, Pi. I. 6(5).53, cf. Hdt. 7.11, S. Fr. 323, Euph. 34.3; τῇ Ἀρτέμιδι, ἧς ἐστιν ἐ. ἡ φρατρία Rev.Épigr. 1.239 (Naples, ii A.D.); ἔνθεν ἔστʼ ἐ. A. Eu. 689; ἐ. δεῖπνα Θυέστου E. Or. 1008 (anap.); πόλεις ἐ. βασιλέων Plu. Comp.Thes.Rom. 4; ἐ. τοῦ θανάτου τινὸς γενέσθαι Id. Flam. 21; ἐ. ἐπί τινος Hdt. 4.184; ἔκ τινος D.P. 779; ἀπό τινος Scymn. 547: c. dat., Ὀδυσσεύς εἰμʼ ἐ. κακοῖς S. Fr. 965 (s.v.l.); πόλιν ποιεῖν ἐ. τινι Pl. Lg. 969a; φυλὴν ἐ. ἐποίησαν Ἀττάλῳ Plb. 16.25.9; ἐ. ἑαυτῷ D.H. 1.9; χῶραι ἐ. local names of places, Plb. 5.21.7; = Lat. cognomen, D.H. 5.25 codd.; τῆς πράξεως ἐ., of Mummius, i.e. Achaïcus, Plu. Mar. 1; title, D.C. 72.22. Adv. -μως by being named after, ἔκ τινος Ath. 3.121a; ἐ. τῇ γεννώσῃ χώρᾳ Dsc. 3.23.
  • II Act., giving oneʼs name to a thing or person, αὐτό μοι σύ, παῖ, λαβὼν ἐ. (sc. τὸ σάκος) which gives thee thy name (of Eurysaces), S. Aj. 574; τοῦ ἐ. τῆς πόλεως Διονύσου SIG 762.13 (Dionysopolis, i B.C.).
  • • 2 at Athens, οἱ ἐ. (sc. ἥρωες) the heroes who gave their names to the Attic φυλαί, Decr. ap. And. 1.83, Isoc. 18.61, D. 21.103, etc.
    • • b ἄρχων ἐ. the first Archon, who gave his name to the current year, IG 3.81, al., Poll. 8.89; also of the Spartan Ephors, Paus. 3.11.2; of the Roman consules ordinarii, IG 14.1389i34, Hdn. 1.16.3; οἱ τὰ ἐ. ἄρξαντες App. Syr. 51; ἄρξαντα τὴν ἐ. ἀρχήν SIG 872.6 (Eleusis, ii A.D.).

ἐπώνυμος, 1) seinen Namen woher habend, wonach benannt, ὄνομα ἐπώνυμον, gew. ein Name, den die Eltern bei einer besonderen Veranlassung mit besonderer Bedeutung dem Kinde beilegen, ein bedeutungsvoller Name, vgl. Od. 19.406 πολλοῖσιν ὀδυσσάμενος τόδʼ ἱκάνω –. τῷ δʼ Ὀδυσεὺς ὄνομʼ ἔστω ἐπ.; Il. 9.562, Od. 7.54 ; Πύθιον καλέουσιν ἐπώνυμον οὕνεκα κεῖθι αὐτοῦ πῦσε πέλωρ μένος ὀξέος ἠελίοιο H.h. Apoll. 373 ; Hes. Th. 144, 282 ; ὦ Πολύνεικες, ἔφυς ἄρʼ ἐπώνυμος, du warst also mit Recht so benannt, Eur. Phoen. 1495 ; Βόσπορος ἐπώνυμος κεκλήσεται, er wird nach dir Bosp. genannt werden, Aesch. Prom. 733 ; τινός, wonach benannt, ὄρνιχος Pind. I. 5.51 ; ἐμοῦ δʼ ἄνακτος εὐλόγως ἐπώνυμον γένος Πελασγῶν Aesch. Suppl. 252 ; Prom. 847 ; Soph. O.R. 210 ; Eur. Ion 1594 ; in Prosa, ἐπώνυμοι τοῦ καταστρεψαμένου καλέονται Her. 7.11 ; Plat. Legg. VIII.828c u. Folgde ; τὸ καλὸν πᾶν ἐπώνυμόν ἐστι τοῦ κόσμου Arist. mund. 6 ; ἐπὶ τούτου τοῦ οὔρεος οἱ ἄνθρωποι ἐπώνυμοι ἐγένοντο Her. 4.184 ; Luc. Navig. 38 ; ἀπό τινος, Dion.Hal. 1.71. – Sp. auch c. dat., DS. 5.4 ; Dion.Hal. 1.9 u. A.
2) seinen Namen einem Andern gebend ; bes. in Athen die Heroen, nach denen die zehn von Klisthenes eingerichteten Phylen benannt sind, οἱ τῆς πόλεως ἐπώνυμοι Dem. 24.8 ; πρόσθεν τῶν ἐπωνύμων ἐκθεῖναι νόμον ib. 18, Lept. 94, denn auf dem Platze der Versammlungen der Fünfhundert standen die Bilder dieser Heroen. – Später heißt der erste Archon, nach dem das Jahr benannt wird, ἐπώνυμος, wie in Rom die Konsuln ἀρχαὶ ἐπ., Hdn. 1.16.17. – In Sparta ἔφορος ἐπώνυμος, Paus. 3.11.2.

ἐπώνυμος

[ἐπ-, ἐπι- 4 + ὄνυμα, Aeolic form of ὄνομα.]

Of a name, given on account of some particular circumstance: Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκα . . . Il. 9.562: Ἀρήτη ὄνομʼ ἐστὶν ἐπώνυμον Od. 7.54 (app. because she had been prayed for, fr. ἀρή1), Ὀδυσεὺς ὄνομʼ ἔστω ἐπώνυμον Od. 19.409 (the reason for the name being given in the preceding lines).

ἐπώνῠμος

• 1with the name of c. gen. “καί νιν ὄρνιχος φανέντος κέκλευ ἐπώνυμον εὐρυβίαν Αἴαντα” (Herakles speaks of Aias, who is to be called after the eagle αἰετός) I. 6.53 ζαθέων ἱερῶν ἐπώνυμε πάτερ (ὁμώνυμε v. l.: i. e. Hieron, by paronomasia) fr. 105. 2.

ἐπώνυμος (ὄνομα): by a name given for some reason (‘surname,’ cf. ἐπίκλησις), Il. 9.562; ὄνομα ἐπώνυμον, of a significant name, Od. 7.54, Od. 19.409.

ἐπώνυμος ἐπ-ώνῠμος, ον ὄνυμα, Aeolic for ὄνομα

• • Igiven as a name, τῷ Ὀδυσεὺς ὄνομʼ ἐπώνυμος Odysseus is the name given him, Od.; Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον Alcyone they called her by name, Il.; Ἀρήτη δʼ ὄνομʼ ἐστὶν ἐπώνυμον Arete (the Desired) is the name given her, Od.
  • • 2named besides, surnamed, Hdt.
    • 3named after a person or thing, c. gen., Hdt., Trag.; also, ἐπ. ἐπί τινος Hdt.
  • IIact. giving oneʼs name to a thing or person, ἐπώνυμον (sc. τὸ σάκος) , which gives thee thy name (of Eurysaces), Soph.
  • • 2at Athens, οἱ ἐπώνυμοι (sc. ἥρωες) , the heroes after whom the Attic φυλαί had their names, Dem.
    • • bἄρχων ἐπ. the first Archon, who gave his name to the current year.