ἐπωπεύς
ἐπωπεύς, inspector
ἐπωπ-εύς, έως, ὁ,
- inspector, dub. in Agatharch. 26 (κοπεῦσι Müller).
- II a divinity (perh. Zeus), Schwyzer 720.24 (Theb.ad Mycalen, iv B.C.).
ἐπ·ωπεύς, έως (ὁ) surveillant, inspecteur, Agatharch. p. 24.
Étym. ἐπί, ὤψ.