Logeion | ἐπώχατο

ἐπώχατο [ᾰ] 3 pl. pl. q. pf. pass. épq. de ἐπέχω, d’un pf. *ἔπωχα (cf. συνόχωκα de συνέχω), pf. pass. *ἐπῶγμαι, fermer, assujettir, Il. 12, 340.

Étym. sel. d’autres, ἐπῴχατο, d’ἐποίγω.

ἐπώχατο, Il. 12.340, πᾶσαι πύλαι ἐπώχατο, alle Tore waren geschlossen. S. ἐποίγω u. ἐπέχω.

ἐπώχατο

3 pl. plupf. pass. ἐπέχω.

ἐπώχατο , plup. pass. 3 pl. from ἐπέχω: were shut, Il. 12.340†.

ἐπώχατο Epic 3rd pl. plup. pass. ἐπ-ώχατο

Menu