ἔραζε
ἔραζε, to earth, to the ground
ἔραζε, adv. à terre, avec mouv. Il. 12, 156 ; Od. 15, 527 ; 22, 85 ; Hés. O. 419, 471 ; Eschl. fr. 155 ; sans mouv. Mosch. 2, 66 ||
➳ Dor. ἔρασδε, Thcr. Idyl. 7, 146.
Étym. *ἔρα, -δε.
ἔραζε, auf die Erde, ἀπὸ δʼ εἴδατα χεῦεν ἔραζε Od. 22.85 ; κατὰ δὲ πτέρα χεῦεν ἔραζε 15.526 ; so Hes. O. 419, 471 ; Aesch. frg. 144 ; dor. ἔρασδε, Theocr. 7.146. – Bei Msch. 2.66, πολλὰ δʼ ἔραζε θαλέεσκε πέτηλα, = auf der Erde.
ἔραζε
To the earth, to the ground, on the ground: πῖπτον Il. 12.156, Il. 18.552. Cf. Il. 16.459, Il. 17.619, 633: Od. 15.527, Od. 22.20, 85, 280.
ἔραζε : upon the ground, with πίπτω and χέω, Od. 22.20, Il. 12.156.
ἔραζε
- to earth, to the ground, Hom.; Doric ἔρασδε Theocr.