ἔραμαι

ἔρᾰμαι, 2 sg. Ep. ἔρασσαι or ἔρᾱσαι Theoc. 1.78, 3 sg. ἔρᾱται Id. 2.149 (with unexpld. ᾱ); 2 pl. ἐράασθε Il. 16.208; 3 sg. subj. Aeol. and Dor. ἔρᾱται Sapph. Supp. 5.4, Pi. P. 4.92; opt. ἐραίμαν ib. 11.50; impf. ἠράμην [ᾰ] Sapph. 33, Thgn. 1346, etc.: fut. ἐρασθήσομαι A. Eu. 852: aor. ἠράσθην Alcm. 33, Hdt. 1.8, 96, E. Med. 700, IG 1(2).920.2, poet. ἐράσθην Phoen. 1.19; poet. aor. Med. ἠρᾰσάμην Il. 16.182, Hermesian. 7.49, 96 (Ep. and Lyr. ἠράσσατο Il. 20.223, Archil. 26, Nicaenet. 1.5; ἐράσσατο Hes. Th. 915, Pi. P. 2.27): pf. ἤρασμαι Parth. 2.3: ἐράω (q.v.) supplies the pres. and impf. in Prose.

• • I love, c. gen. pers., prop. of the sexual passion, as always in Hom.; mostly of the man, ὥς σεο νῦν ἔραμαι Il. 3.446, cf. 16.182, 20.223, etc.; λέχους E. Med. 491; τῆς ἑωυτοῦ γυναικός Hdt. 1.8; but of the woman, ἣ..ἠράσσατʼ Ἐνιπῆος Od. 11.238: c. acc. cogn., ἐ. μέγαν γʼ ἔρωτα E. Med. 697.
  • II of things, desire passionately, lust after, ὃς πολέμου ἔραται ἐπιδημίου Il. 9.64; φυλόπιδος..ἕης τὸ πρίν γʼ ἐράασθε 16.208; ἐρασθεὶς τυραννίδος Hdt. 1.96; τῶν ἀπεόντων Pi. P. 3.20; καλῶν ib. 11.50; γῆς τῆσδε A. Eu. 852; κείνων ἔραμαι E. Alc. 866 (anap.); θανάτου ἔρανται Aret. CA 2.5.
  • • 2 c. inf., desire eagerly, οὐκ ἔραμαι πλουτεῖν Thgn. 1155; ἤρατο ἐπιψαύειν Pi. P. 4.92; ἔραται γλῶσσα μέλιτος ἄωτον [προχέειν] Id. Pae. 6.58; ἔραμαι πυθέσθαι S. OC 511 (lyr.); λαβεῖν τι E. Med. 700; φαγεῖν Ar. Fr. 51 (lyr.).

ἔραμαι, depon., aor. ep. ἠρασάμην, ἠράσσατο, Prosa ἠράσθην, bei Luc. dea Syria ἠρησάμην, fut. ἐρασθήσομαι ; lieben, begehren, gew. τινός, ὥς σεο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ Ill. 14.328 ; πολέμου 9.64, öfter ; ἐραίμην καλῶν Pind. P. 11.50 ; γῆς τῆσδε ἐρασθήσεσθε Aesch. Eum. 814 ; γυναικὸς ἐρασθείς Her. 1.8 ; τυραννίδος 1.96 ; – c. inf., ἐπιψαύειν ἔραται Pind. P. 4.92 ; N. 1.31 ; οὐκ ἔραμαι πλουτεῖν Theogn. 1155 ; πυθέσθαι Soph. O.C. 512 ; Eur. u. in Prosa ; der aor. gew. von sinnlicher Liebe, Plat. Symp. 213c u. öfter ; doch auch τυραννίδος, Alc.I, 141d ; Luc. D. Mort. 2. S. ἐράω.

ἔραμαι

2 pl. impf. ἐράασθε Il. 16.208.

Aor. ἠρασάμην Il. 14.317.

3 sing. ἠράσατο Il. 16.182. ἠράσσατο Il. 20.223: Od. 11.238.

With genit.

• • 1

    To love, be in love with: σεο Il. 3.446 = Il. 14.328.

    In aor., to fall in love with: ὁπότʼ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο Il. 14.317. Cf. Il. 16.182, Il. 20.223: Od. 11.238.

  • 2

    To be fond of (something), long for, lust after (it): πολέμου Il. 9.64, φυλόπιδος Il. 16.208.

ἔρᾰμαι (ἔρᾰμαι, -ᾰται; ἔρᾶται subj.; ἐραίμαν: impf. ἤρατο: aor. ἐράσσατο. cf. έράω.)

• • a fall in love with, love c. gen. Πέλοπος, τοῦ μεγασθενὴς ἐράσσατο Γαιάοχος Ποσειδάν O. 1.25 μαινομέναις φρασὶν Ἥρας ὅτʼ ἐράσσατο P. 2.27 τᾶς ὁ κράτιστος ἐράσσατο μιχθεὶς τοξοφόρον τελέσαι γόνον [ (ἇς pro τᾶς coni. G-H.) Πα. 7B. 51.
  • b desire
  • • α c. gen. ὧν ἔραται καιρὸν διδούς P. 1.57 ἀλλά τοι ἤρατο τῶν ἀπεόντων P. 3.20 θεόθεν ἐραίμαν καλῶν (v. Wackernagel, Vorl., 1. 60.) P. 11.50 Ζεῦ πάτερ, τῶν μὰν ἔραται φρενί, σιγᾷ οἱ στόμα N. 10.29
    • β c. inf. “ὄφρα τις τᾶν ἐν δυνατῷ φιλοτάτων ἐπιψαύειν ἔρᾶται” (coniunctivi naturam primus perspexit Bergk) P. 4.92 οὐκ ἔραμαι πολὺν ἐν μεγάρῳ πλοῦτον κατακρύψαις ἔχειν N. 1.31 ἔρα[ται] δέ μοι γλῶσσα μέλιτος ἄωτον γλυκὺν[ (sc. καταλείβειν, simm., Wil.) Pae. 6.58

ἔραμαι , ipf. 2 pl. ἐράασθε, aor. ἠρασάμην, ἐρά(σ)σατο: be (aor. become) enamoured of, in love with; fig., πολέμου, φῦλοπίδος, Il. 9.64, Il. 16.208.

ἔραμαι

• • Ito love, to be in love with, c. gen. pers., Hom., Eur.
  • IIof things, to love passionately, long for, lust after, Il., Hdt., Attic
  • • 2c. inf. to desire eagerly, Theogn., Soph., etc.