ἐρίκλαυστος
ἐρίκλαυστος, much-weeping; much-bewailed
ἐρί·κλαυστος, ος, ον, pleuré avec beaucoup de larmes, Opp. H. 2, 668.
Étym. ἐρι-, κλαίω, cf. le suiv.
ἐρίκλαυστος, 1) sehr beweint, tränenreich, πόλεμος Opp. Hal. 2.668, auch ἐρίκλαυτος geschrieben.
2) sehr weinend, ἐρίκλαυτοι γονεῖς Paul.Sil. 82 (VII.560).
2) sehr weinend, ἐρίκλαυτοι γονεῖς Paul.Sil. 82 (VII.560).