ἐριθηλής

ἐρῐθηλής, ές, (θάλλω)

• very flourishing, luxuriant, of plants, μυρίκης τʼ ἐριθηλέας ὄζους Il. 10.467; ἔρνος..ἐριθηλὲς ἐλαίης 17.53; δάφνης ἐριθηλέος ὄζον Hes. Th. 30; of gardens, ἀλωάων ἐριθηλέων Il. 5.90; γαῖα A.R. 2.723: metaph., εὐνομία APl. 16.72.5, cf. Orph. Fr. 142, 206.

ἐριθηλής, ές, sehr wachsend, üppig sprossend, von Bäumen u. Pflanzen, Il. 10.467, 17.53 ; ποίη, Theocr. 25.132 ; φυτόν, Opp. 2.490 ; von Saatfeldern, fruchtbar, Il. 5.90 ; Ap.Rh. 2.723 ; übertr., εὐνομίη, Byz. an. 26 (Plan. 72).

ἐριθηλής

-ές

[ἐρι- + θηλ-, θάλλω.]

Showing good growth, flourishing: ἀλωάων ἐριθηλέων Il. 5.90, μυρίκης ὄζους Il. 10.467, ἔρνος ἐλαίης Il. 17.53.

ἐριθηλής , ές (θάλλω): blooming, luxuriant, Il. 5.90. (Il.)

ἐριθηλής ἐρῐ-θηλής, ές θάλλω

• very flourishing, luxuriant, of plants, Il., Hes.