ἑκατόγχειρ
ἑκᾰτόγ-χειρ, χειρος, ὁ, ἡ, = sq., Acus. 8 J., Pi. Pae. 8.31, Orph. Fr. 57, al., Corn. ND 17, etc.
ἑκατόγ·χειρ, gén. -χειρος (ὁ, ἡ) [ᾰ] c. le suiv. Plut. Marc. 17, M. 93c.
ἑκατόγχειρ, ειρος, hunderthändig, die riesigen Kinder des Uranus u. der Gäa, Apolld.; Plut. Marcell. 17.
ἑκᾰτόγχειρ pro subs.
- 1hundred-handed thing “ἔδοξ[ε γὰρ] τεκεῖν πυρφόρον ἐρι[ ] ἑκατόγχειρα (ΠS: εκατόνχερα Π: sc. Ἑκάβα. v. τίκτω) Πα. 8A. 21. cf. P. Oxy. 2627. 9.