ἔνδροσος
ἔνδροσος, bedewed
ἔνδροσος, ον,
- bedewed, dewy, εὐνή A. Ag. 12, cf. Str. 6.1.9, Dion. Byz. 29, Alciphr. Fr. 6.6: αὖραι Ph. 2.292, cf. Dsc. 5.53; λειμῶνες Jul. Or. 7.236a.
1 cubierto de rocío, húmedo
εὐνή
τέττιγες
πεδίον
χῶρος
πέτραι
λειμῶνες
• gener. húmedo
νάμασιν ὑδάτων ἐνδρόσους (πόλεις)
κατάγειον
2 húmedo, portador de rocío
αὖραι
ἀήρ
ἔν·δροσος, ος, ον, imprégné de rosée, Eschl. Ag. 12 ; Str. 260.
Étym. ἐν, δρόσος.
ἔνδροσος, betaut, feucht ; νυκτίπλαγκτον ἔνδροσόν τʼ ἔχω εὐνήν Aesch. Ag. 12 ; Sp., wie Strab. VI p. 260.
ἔνδροσος
ἔν-δροσος, ον
- bedewed, Aesch.