ἐνδόσθιος

1 interno, interior πάθος Rom.Mel.70.κζʹ.2.

2 neutr. plu. subst. τὰ ἐνδόσθια entrañas de un animal sacrificado IMylasa 914.8 (II a.C.), κεφαλὴν σὺν τοῖς ποσὶν καὶ τοῖς ἐνδοσθίοις ref. a tabúes alimentarios, LXX Ex.12.9, cf. Le.4.8

• anat. vísceras humanas, LXX Si.10.9, ἐνδόσθια τὰ ἔγκατα λέγει Chrys.M.56.184, cf. Hdn.Gr.2.507, Hsch., EM 345.21G., Hippiatr.Cant.24.10; cf. ἐντόσθιος.