ἐνδόσιμος
ἐνδόσιμος, serving as a prelude
- serving as a prelude, ᾆσμα Artem. 2.66; ψαλμὸς ἐ. τῇ ᾠδῇ, Suid.: but usu. neut. ἐνδόσιμον, τό (τὸ πρὸ τῆς ᾠδῆς κιθάρισμα, Hsch.); that which gives the key to the tune, in music, Arist. Rh. 1414b24, Mu. 399a19, Hld. 3.2, Ael. NA 11.1, Poll. 1.210: metaph., key-note of a speech, Arist. Rh. 1415a7, Pol. 1339a13, cf. Max.Tyr. 7.7, Jul. Ep. 186: generally, signal for a race, Hld. 4.3; [πρόβατα] πρὸς τὰ ἐ. τῆς σύριγγος ποιμαινόμενα Id. 5.14: metaph., τὸ τοῦ καιροῦ καὶ τῆς ὥρας ἐ. Id. 4.16; τοῦ φιλοσοφεῖν ἐ. ἔδωκαν Phld. Acad.Ind. p.5 M.; ὥσπερ ἐ. ἕξει πρός τι Plu. Adul. 2.73b; τοῦ λογισμοῦ τὸ ἐ. παρεσχηκότος Porph. Sent. 32, cf. Luc. Symp. 30 (also ἐ. παρασχέσθαι Dam. Pr. 415); λαβεῖν Luc. Alex. 19; μέχρις ἂν τὸ ἐ. τῆς διαλύσεως σημήνῃ M.Ant. 11.20; ἐ. τοῖς στρατιώταις ἔργῳ διδούς Hdn. 3.6.10 (so prob. as Adj., [σιτία] ἐ. τῇ πέψει giving the signal for digestion, Plu. Sanit. 2.131c).
- II yielding, τὸ ἐ. καὶ πειθήνιον ib. Virt.mor. 442c, cf. Max.Tyr. 1.2, Hld. 9.4; of arguments, easily refuted, κατηγόρησεν ἐνδόσιμα Hyp. Fr. 241; ἐνδόσιμα προτείνειν D.H. Rh. 8.15.
I
1 débil ref. argumentos, neutr. plu. subst. como ac. int.
κατηγόρησεν ἐνδόσιμα
hizo débiles acusaciones
• frágil
• suave, relajado
τὰ γυμνάσια
2 dócil, condescendiente, sumiso
οὐδαμῇ γὰρ ἐνδόσιμον ... ἡδονῇ ... τὴν ψυχὴν παρίστησιν
de ninguna manera pone el alma a disposición del placer
• subst. τὸ ἐνδόσιμον sumisión, entrega
πειθήνιον
‘obediencia’ἀπότομον
‘severidad’
3 mús. que sirve de preludio, introductorio ref. un canto o composición musical
αὐτῆς (χελιδόνος) ἡ φωνὴ οὐ θρῆνος ἀλλ' ᾆσμα ἐνδόσιμον καὶ κελευστικὸν πρὸς ἔργα
II subst. τὸ ἐνδόσιμον
1 impulso, factor desencadenante
τὸ εἰς τὸν Ἰησοῦν ἐνδόσιμον ἐστι, ὁ κτίστης αὐτοῦ Λόγος
λαῖλαψ νεφώδης εἰς ἀέρα ἔρχεται ἄνωθεν λαβοῦσα τὸ ἐ.
ἐνδόσιμα τῇ πέψει καὶ μαλακτικὰ παρέχουσα
proporcionando factores desencadenantes y facilitadores para la digestión
2 pretexto, excusa
τὸ ἐ. παρασχούσης τῆς ἐπιστολῆς
λαβεῖν
τοῦ λογισμοῦ τὸ ἐ. διὰ τῆς ῥοπῆς παρεσχηκότος
τ]οῦ φιλ[οσ]οφεῖν
προθυμίας καὶ ἀνδρείας τὸ ἐ. τοῖς στρατιώταις ἔργῳ διδούς
ἑτέρου δὲ μικρολογουμένου ... ἐ. ἕξει πρὸς τὰ μείζονα τῶν ἁμαρτημάτων
• ocasión, oportunidad
τοῦ καιροῦ καὶ τῆς ὥρας ἐ.
ὅταν ὁ καιρὸς παράσχῃ τῆς ἀπολαύσεως τῶν καρπῶν τὸ ἐ.
3 tregua, prórroga
ἐχέτω μὲν τὸ τῶν δύω μηνῶν καθ' ἕκαστον ἔτος ἐ.
Φλωρέντιος ἐπίσκοπος Σάρδεων ἐνδόσιμον ᾔτησεν
4 téc. vía, conducto
ἐ. τῷ ὕδατι
5 mús. nota que da el tono al final de un preludio para el comienzo de un canto, Arist.Rh.1414b24, Ael.NA 11.1, c. gen.
τοῦ μέλους
ὁ ἐ.
• fig.,
• toque, señal de inicio
τὸ παρὰ τῆς σάλπιγγος ἐ.
(πρόβατα) ἠνείχετο πρὸς τὰ ἐνδόσιμα τῆς σύριγγος ποιμαινόμενα
τῆς διαλύσεως
6 ret. exordio ref. un discurso, c. dat.
τὰ ἐνδόσιμα τῷ λόγῳ equiv. a προοίμια
• en plu. expresiones introductorias de la discusión
καὶ ἐνδόσιμα καὶ εὐδιάλυτα προτείνει
ofrece expresiones que permiten la contradicción y son fácilmente refutables
7 concesión, permiso
ἴσως ἄνωθεν οὐκ ἐνδοσίμου γενομένου
2) nachgebend ; σιτία τῇ πέψει, leicht verdaulich, Plut. san.tuend. p. 394 ; leicht, καὶ εὐδιάλυτα Dion.Hal. rhet. 8.15 ; – κατηγόρησεν ἐνδόσιμα Hyperid. bei Poll. 8.143.
3) Nach Poll. 1.210, τὸ δὲ ἐνδόσιμον εἰς τὸν δρόμον κροῦσαι τῷ ποδὶ τὴν γαστέρα καὶ ἀνακλάσαι τὸν αὐχένα ἐκ τοῦ χαλίνου, das Zeichen zum Lauf, das den Lauf Angebende oder Einleitende ; so bes. von der Musik, Zeichen zum Anfang, Vorspiel ; τὸ ἐνδόσιμον, das Vorspiel, Arist. rhet. 3.14 ; vom Flötenspiel, von der Rede, pol. 8.5 ; ἐνδόσιμον παρέχειν εἰς ξύμβασιν Arr. An. 1.7.8, Veranlassung, Gelegenheit, vgl. Luc. Alex. 19.