About Report a problem

Menu

ἔνοικος

ἔνοικος, in-dwelling: an inhabitant

ἔνοικος, ον,
  • inhabitant, A. Supp. 611, etc.; ἔ. θεός Hierocl. in CA 11 p.441 M.: mostly c. gen. loci, inhabitant of a place, A. Pr. 415 (lyr.), S. Tr. 1092, Th. 4.61, etc.: c. dat., dweller in a place, Pl. Criti. 113c; ἑσμὸς τεχνιτῶν ἔνοικος πόλει Limen. 20.
      • 2 Pass., dwelt in, Παλλάδος ἔνοικα μέλαθρα E. Ion 235 (lyr.) (nisi leg. Παλλάδι συν-)

Saved

Recent