ἔνοικος
ἔνοικος, in-dwelling: an inhabitant
- inhabitant, A. Supp. 611, etc.; ἔ. θεός Hierocl. in CA 11 p.441 M.: mostly c. gen. loci, inhabitant of a place, A. Pr. 415 (lyr.), S. Tr. 1092, Th. 4.61, etc.: c. dat., dweller in a place, Pl. Criti. 113c; ἑσμὸς τεχνιτῶν ἔνοικος πόλει Limen. 20.
- 2 Pass., dwelt in, Παλλάδος ἔνοικα μέλαθρα E. Ion 235 (lyr.) (nisi leg. Παλλάδι συν-)
I
1 natural de un lugar, op. ‘de tierra extraña’
μήτ' ἐνοίκων μήτ' ἐπηλύδων τινὰ ἄγειν
ἦσαν ... οἱ μὲν ἔνοικοι, τινὲς δ' ἐκ τῆς περαίας ἐπῄεσαν
2 gener. habitante c. gen.
Κολχίδος τε γᾶς ἔνοικοι παρθένοι
Νεμέας ἔνοικον ... λέοντ'
Πᾶνές τε ὀρῶν ἔνοικοι
τούτῳ (ὄρει) δ' ἦν ἔ. ... Εὐήνωρ
de ésta (montaña) era habitante Evenorἔ. πόλει Κεκροπίᾳ
• fig. en una tumba
τίνα κατέχει νέκυν ἔνοικον;
ἐγέννησεν Μαρία σῶμα Θεὸν ἔνοικον ἔχον
engendró María un cuerpo en el que habitaba Diosτὸν θεὸν τὸν ἔνοικον αὐτοῖς, τὸν λόγον
τὸν ἐν ἡμῖν ... ὀρθὸν λόγον ... ὥσπερ τινὰ ἔνοικον θεόν
la recta razón que hay en nosotros ... como si fuera un dios que llevamos dentro
II subst. ὁ, ἡ ἔ.
1 ref. a ciu. y lugares geog. habitante
τὴν Σικελίαν, ἧς γε οἱ ἔνοικοι ... ἐπιβουλευόμεθα
τς δὲ προτέρς [ἰ]νϜοίκς
οἱ τῇδε ἔνοικοι
ὁ τελμάτων ἔ.
de una ranaφίλη Δάφνης ἔνοικος, ἱέρεια τοῦ θεοῦ
una querida habitante de Dafne, sacerdotisa del diosεἰς τὰς τῶν ὀρῶν καταφεύγουσι κορυφὰς οἱ ἔνοικοι
2 ref. a propiedades inmuebles residente, esp. inquilino, arrendatario
ἀπ]ογράφομαι τὸν ὑπ[ογ]εγραμμ[ένο]ν ἔνοικο(ν) εἰς τὴν ... κατ' οἰκίαν ἀπογραφή[ν
οἰκοδεσπότης τοὺς ἐνοίκους ἰδὼν εὐτυχοῦντας ἐκ τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἐξεδίωξεν
τῶν οἰκιῶν ... κατεσκαμμένων ἀπολώλασι καὶ οἱ ἔνοικοι
• fig.
σώματος ἀνθρωπίνου ... ἔ. σπλήν
3 ref. a un taller empleado, trabajador Iust.Nou.43.1.2.
- 1in-dwelling: an inhabitant, Trag., Thuc., etc.
- 2pass. dwelt in, Eur.