ἐντυμβεύω
ἐντυμβεύω, entomb
ἐντυμβεύω,
- entomb, in Pass., ψυχὴ ἐ. ὡς ἂν ἐν σήματι τῷ σώματι Ph. 1.65, cf. 2.367.
enterrar, dar sepultura a
Χριστόν
τεθνηκυίας τῆς ψυχῆς καὶ ὡς ἂν ἐν σήματι τῷ σώματι ἐντετυμβευμένης
muerta el alma y enterrada en el cuerpo como en una tumba
ἐν·τυμβεύω, mettre dans la tombe, ensevelir dans, fig. dat. Phil. 1, 65.
ἐντυμβεύω, darin begraben, bes. übertr., Philo u. Sp.