ἠτριαῖος
ἠτριαῖος, of the stomach
ἠτριαῖος, α, ον, (ἦτρον)
- of the stomach, τεμάχη Com.Adesp. 863; τὸ ἠ. stomach, paunch, Ar. Fr. 318.6:—also ἠτριαία, ἡ, ib. 506.5, Luc. Lex. 6, Ath. 1.4c.
ἠτριαῖος, α, ον, du bas-ventre, des intestins : τὸ ἠτριαῖον, Ar. fr. 302 ; Luc. Lex. 6 ; ou ἡ ἠτριαία, Ar. fr. 421 ; Ath. 4c, les intestins.
Étym. ἦτρον.
ἠτριαῖος, zum Unterleibe gehörig ; Luc. Lex. 6 ; ἠτριαῖον δέλφακος Ar. bei Ath. III.104e, IX.374f ; τῶν θύννων τὰς ἠτριαίας I.4e ; τὰ ἠτριαῖα Luc. Lex. 6.