ἦτορ

ἦτορ, τό, Ep. and Lyr. word, always in nom. or acc.; exc. dat. ἤτορι Simon. 37.6 codd. Ath.:—

• heart, ἐν ἐμοὶ αὐτῇ στήθεσι πάλλεται ἦ. ἀνὰ στόμα my heart beats up to my throat, Il. 22.452; the seat of life, life, φίλον ἦ. ὀλέσσαι 5.250, etc.; λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦ. 21.114, etc.; ἀνέψυχον φίλον ἦ. 13.84; τὰς δʼ ἐσσυμένως λίπεν ἦ. Q.S. 1.257 (v.l.): most freq., as the seat of feeling, passion, desire, etc., ἐγέλασσε δέ οἱ φίλον ἧ. Il. 21.389; κατεπλήγη φίλον ἦ. 3.31; ἄχεϊ βεβολημένος ἦ. 9.9; μινύθει δέ μοι ἔνδοθεν ἦ. Od. 4.467; ἐν δέ οἱ ἦ. χαίρει A.R. 4.169; βοᾷ <μοι> μελέων ἔντοσθεν ἦ. A. Pers. 991 (lyr.); ποτῆτος ἄσασθαι φίλον ἦ. Il. 19.307; ποθέουσα φίλον κατατήκομαι ἦ. Od. 19.136; εἰ δʼ ἄεθλα γαρύεν ἔλδεαι, φίλον ἦ. Pi. O. 1.4; Κύκλωπας ὑπέρβιον ἦ. ἔχοντας Hes. Th. 139; ἦ. ἄλκιμον Pi. N. 8.24 (so ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦ. Il. 20.169); of the reasoning powers, ἐν δέ οἱ ἦ. στήθεσσιν . . διάνδιχα μερμήριξεν Il. 1.188, cf. 15.252; Ζηνὸς ἦ. λιταῖς ἔπεισε Pi. O. 2.79. (Cf. OHG. ādara, OE. ǽdre ‘vein’, pl. ‘kidneys’.)

ἦτορ, ορος, τό (ἄω, ἄημι), fast nur im nom. u. acc., der dat. ἤτορι Simonids bei Ath. IX.396e:
das Herz, ἐν ἐμοὶ αὐτῇ στήθεσι πάλλεται ἦτορ, mir schlägt das Herz in der Brust, Il. 22.452 ; dah. das Leben, μήπως φίλον ἦτορ ὀλέσσῃς, 5.250, 11.115, 24.50. Aehnlich ἀνέψυχον φίλον ἦτορ 13.84, sie erholten sich ; vgl. ἐπεὶ φίλον ἄϊον ἦτορ 15.252 ; τοῦ δʼ αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ, 21.114 u. öfter ; wie auch wir sagen : es brach ihm das Herz, gew. bei gewaltigem Schreck, wo die Pulse stocken. Uebertr. wie unser »Herz«, als Organ von Freude u. Schmerz, Il. 9.9, 21.389, 22.166, Od. 1.48 ; βοᾷ μελέων ἔνδοθεν ἦτορ Aesch. Pers. 953 (sonst nicht bei Tragg.); Hoffnung u. Mut, Furcht u. Feigheit, Il. 3.31, 5.529, 15.166, 16.242, 19.169, Od. 4.774, 467, 481 ; dah. χάλκεον ἦτορ, Il. 2.490 ; Wünsche u. Neigungen, 19.307, Od. 19.136 u. oft. Hom. verbindet auch ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσι λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν, Il. 1.188, vgl. 15.252 ; τί σφῶϊν ἐνὶ φρεσὶ μαίεται ἦτορ, 8.413 ; sogar ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, 20.169, während sonst κραδίη dem ἦτορ gleichbedeutend gebraucht wird ; Pind. vrbdt ἄλκιμον ἧτορ, N. 8.24, u. εἰ δʼ ἄεθλα γαρύεν ἔλδεαι φίλον ἦτορ, Ol. 1.4. sp.D., wie Ap.Rh. ἐν δέ οἱ ἦτορ χαίρει 4.169, τὰς λίπεν ἦτορ, sie starben, Qu.Sm. 1.257.

ἦτορ

τό. Only in nom. and acc. sing.

• • 1

    The heart: πάλλεται ἠ. ἀνὰ στόμα Il. 22.452. Cf. Il. 10.93.

  • 2

    The heart, breast, soul, mind. As the seat or a seat

  • • a
    • • α

        Of life, vitality, the vital powers, strength (cf. θυμός I 1.a): εἰ χάλκεόν μοι ἠ. ἐνείη Il. 2.490: τετιημένος ἠ. Od. 7.287. Cf. Od. 4.703 = Od. 23.205, Od. 19.136, Od. 24.345.

        Hence

      • β

        The animating principle, the vital spirit, the soul, the life, life, one’s life (cf. θυμός I.1.b): μὴ ἠ. ὀλέσσῃς Il. 5.250. Cf. Il. 11.115 (of fawns), Il. 15.252, Il. 16.660, Il. 17.535, Il. 21.201, Il. 24.50: ἀπορραῖσαι ἠ. Od. 16.428.

    • b

      Of spirit, courage, stoutness, resolution, endurance: ἄλκιμον ἠ. Il. 5.529. Cf. Il. 3.31, Il. 16.209, 242, 264 (of wasps), Il. 17.111 (of a lion), Il. 19.169, Il. 20.169 (of a lion), Il. 21.114, 425, 571, Il. 24.205, 521: μινύθει τοι ἠ. ἐταίρων Od. 4.374. Cf. Od. 4.467, 481 = Od. 10.496, Od. 5.297 = 406 = Od. 22.147, Od. 9.256, Od. 10.198 = 566 = Od. 12.277, Od. 22.68.

    • c

      Of anger, wrath, passion: κεχολωμένος ἠ. (in his heart) Il. 14.367. Cf. Il. 10.107, Il. 24.585.

    • d

      Of desire or appetite: σίτοιο ἄσασθαι ἠ. Il. 19.307.

    • e

      Of volition: τίς σφῶϊν μαίνεται ἠ.; Il. 8.413. Cf. Il. 15.166, 182: δῶρον ὅττι κέ μοι δοῦναι ἠ. ἀνώγῃ Od. 1.316.

    • f

      Of feelings, emotions, moods: τετιημέναι ἠ. Il. 8.437, χαίρει μοι ἠ. Il. 23.647. Cf. Il. 5.364, 670, Il. 9.9, 705, Il. 10.575 (their tired hearts), Il. 11.556, Il. 13.84, Il. 15.554, Il. 16.450, 509, Il. 19.366, Il. 21.389, Il. 22.169: ἠ. οἱ ἰάνθη Od. 4.840, τάφος οἱ ἠ. ἵκανεν Od. 23.93. Cf. Od. 1.48, 60, 114, Od. 2.298, Od. 4.538, 804, Od. 7.269, Od. 8.303, Od. 9.62 = 105 = 565 = Od. 10.77 = 133, Od. 10.313, Od. 13.286, 320, Od. 15.481, Od. 16.92, Od. 17.46, 514, Od. 18.153, Od. 20.22, 84, Od. 23.53.

    • g

      Of the faculty of deliberating or considering: ἠ οἱ μερμήριξεν Il. 1.188.

      Of recollection: ὥς μοι ἰνδάλλεται ἠ. Od. 19.224.–

    • h

      Of one’s character or dispostion: ἀμείλιχον ἠ. ἔχουσα Il. 9.572. Cf. Il. 9.497: Od. 23.172.

ἦτορ (ἦτορ, ἤτορι, ἦτορ, ἦτορ.)

• 1heart, as seat of the thoughts and passions. εἰ δʼ ἄεθλα γαρύεν ἔλδεαι, φίλον ἦτορ O. 1.4 Ζηνὸς ἦτορ λιταῖς ἔπεισε O. 2.79 “χεῖρες δὲ καὶ ἦτορ ἴσον” O. 4.25 “μόχθου καθύπερθε νεᾶνις ἦτορ ἔχοισα” P. 9.32 ἴυγγι δʼ ἕλκομαι ἦτορ νεομηνίᾳ θιγέμεν N. 4.35 τυφλὸν δʼ ἔχει ἦτορ ὅμιλος ἀνδρῶν ὁ πλεῖστος N. 7.24 ἦ τινʼ ἄγλωσσον μέν, ἦτορ δʼ ἄλκιμον, λάθα κατέχει ἐν λυγρῷ νείκει N. 8.24 ἔστι δὲ καὶ διδύμων ἀέθλων Μελίσσῳ μοῖρα πρὸς εὐφροσύναν τρέψαι γλυκεῖαν ἦτορ I. 3.11 ἤτορι δὲ φίλῳ παῖς ἅτε ματέρι κεδνᾷ πειθόμενος κατέβαν Pae. 6.12

ἦτορ , ορος: heart, Il. 2.490, Il. 10.93; always fig., as typical of life, or thought, or feeling; ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, Il. 20.169.

ἦτορ in Hom. always in nom. or acc.

• the heart as a part of the body, Il.:—then, as the seat of life, life, ἦτορ ὀλέσσαι Il.:—as the seat of feeling, the heart, Il., etc.