ἡγητικός

ἡγ-ητικός, Dor. ἁγ-, ή, όν,

• = ἡγεμονικός, authoritative, leading, τοὔνομʼ οὐχ ἁ. Com.Adesp. in Gött.Nachr. 1922.28; opp. ἀπορητικός, Procl. in Prm. p.483 S.; dub. sens. in Vett.Val. 15.16.