ἡγήτωρ

ἡγ-ήτωρ (Dor. ἁγ- Ibyc. Oxy. 2081 (f) Fr. 4), ορος, ὁ,

• leader, commander, chief, Τρώων, φυλάκων, Il. 3.153, 10.181; ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες chiefs in war and leaders in council, 2.79, etc.; ἡ. ὀνείρων, of Hermes, h.Merc. 14.
• • II title of chief priest of Aphrodite in Cyprus, BMus.Inscr. 975.10 (Amathus), cf. Hsch. s.v. ἀγήτωρ.

ἡγήτωρ, ορος, ὁ, = ἡγητήρ, Anführer, Heerführer ; Τρώων Il. 3.153 ; φυλάκων 10.181 ; Πυλίων ἡγήτορες ἄνδρες 11.687 ; oft ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες verb., die Ersten im Felde u. im Rate. Auch bei K.S., ἡγήτορες ἐκκλησιῶν, Bischöfe.

ἡγήτωρ

-ορος, ὁ

[ἡγέομαι.]

A leader, commander or chief: δύω ἡγήτορες ἦσαν Il. 4.393. Cf. Il. 2.79, Il. 3.153, Il. 10.181, Il. 15.330, Il. 20.383, etc.: Ταφίων Od. 1.105. Cf. Od. 7.98, 136, 186 = Od. 8.26 = 97 = 387 = 536, Od. 8.11, Od. 11.526, Od. 13.186, 210.

With ἀνήρ: Πυλίων ἡγήτορες ἄνδρες Il. 11.687. Cf. Il. 16.495, 532.

ἡγήτωρ , ορος (ἡγέομαι): leader, chief; freq. ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες, w. ἄνδρες, Il. 16.495.

ἡγήτωρ, ορος,

• a leader, commander, chief, Il.