ἡμίκακος
ἡμίκακος, half a villain
ἡμί-κᾰκος, ον,
- half a villain, S. Fr. 1051, Alex. 10, Oenom. ap. Eus. PE 5.24. Adv. -κως, ἐβοσκόμην Ar. Th. 449.
ἡμί·κακος, ος, ον [ῐᾰ] à moitié méchant, à moitié mauvais, Soph. fr. 885 ; Alex. (Bkk. p. 98, 113).
Étym. ἡμι-, κακός.
ἡμίκακος, halb schlecht (von Phryn. 336 verworfen); Soph. fr. 885 bei Poll. 6.161 ; Alexis bei B.A. 98.13.
• Adv ., Ar. Th. 479.
• Adv ., Ar. Th. 479.