ἰκμάς
ἰκμάς, moisture, juice
ἰκμ-άς, άδος, ἡ,
- moisture, e.g. of oily leather, Il. 17.392; ἰκμάδος ἐστὶ ἐν αὐτῇ [τῇ Λιβύῃ] οὐδέν Hdt. 4.185; ἀνιεὶς ἐκ τοῦ σώματος ἰκμάδα, of a corpse exposed to the sun, Id. 3.125, cf. Hp. Aër. 8; of moisture in the soil, Ev.Luc. 8.6; also θανόντων ἰσὶν οὐκ ἔνεστʼ ἰκμάς no blood, A. Fr. 229 (prob.); of the bodily humours, Hp. Morb. 4.40; of all kinds of animal juices or moist secretions, τὸ περίττωμα τῆς ὑγρᾶς ἰ. ὃν καλοῦμεν ἱδρῶτα Arist. PA 668b4; ἡ τῶν καταμηνίων ἰ. Id. GA 727b11, cf. HA 556b27, al.: com. metaph., τὴν ἰ. τῆς φροντίδος Ar. Nu. 233; ἰ. Βάκχου, i.e. wine, AP 5.133 (Posidipp.); ἰ. δρυός, i.e. gum, ib. 6.109 (Antip.).
ἰκμάς, άδος (ἡ) toute substance humide, d’où :
1 abs. humidité, en parl. du climat d’un pays, Hdt. 4, 185 ||
2 humidité, c. à d. éléments humides du corps (sang, humeurs, etc.) Hdt. 3, 125 ; cf. Hpc. Aër. 285 ; particul. sang, Eschl. fr. 230 ||
3 jus (de Bacchus) c. à d. vin, Anth. 5, 134 ||
4 substance sécrétée par un arbre, résine, gomme, glu (du chêne) Anth. 6, 109.
Étym. R. indo-europ. *seik-, déverser ; cf. sscr. siñcáti, all. seihen.
ἰκμάς, άδος, Feuchtigkeit, Nässe ; Il. 17.393 ; vom Blute, Aesch. fr. 216 ; Ar. Nub. 233 ; ἀνεὶς ἐκ τοῦ σώματος ἰκμάδα Her. 3.125 ; Plat. Tim. 76 h ; Sp.
ἰκμάς
ἡ.
The natural moisture (of a hide): ἄφαρ ἰ. ἔβη Il. 17.392 (see βαίνω I.1).
ἰκμάς , άδος: moisture, Il. 17.392†.
ἰκμάς, άδος,
- moisture, juice, Il., Hdt.:—comic metaph., τὴν ἰκμάδα τῆς φροντίδος Ar.; ἰ. Βακχου, i. e. wine, Anth.; ἰ. δρυός, i. e. gum, Anth.