ἱκνέομαι

ἱκνέομαι, lengthd. form of ἵκω (q. v.), ἱκάνω, wh. are the Homeric forms of the pres. (exc. ἱκνεύμεναι, ἱκνεύμεσθα, Od. 9.128, 24.339), first in Alc. 98 (s. v.l.): impf. ἱκνεῖτο S. OC 970: fut. ἵξομαι Il. 6.502, Parm. 3.2, A. Supp. 159 (lyr.); Dor. ἱξοῦμαι AP 9.341 (Glauc.): aor. 2 ἱκόμην Il. 8.149, etc.; inf. ἴκεσθαι Sapph. Supp. 1.2 [ῐ, exc. when lengthd. by the augm.]; for part. ἴκμενος v. sub voce: pf. ἷγμαι S. Tr. 229, part. ἱγμένος Id. Ph. 494: non-thematic aor. 2 ἷκτο Hes. Th. 481, [Simon.] 179.4, Euph. 2: (ἀφικνέομαι is used in early Prose, exc. in signf. III; ἵκοντο is f.l. in Th. 5.40, ἵκηται is a poet. reminiscence in Pl. Phdr. 276d; but ἵκετο is found in Hdt. 1.216, ἵκηται Hp. Loc.Hom. 47; also in later Prose, Luc. Salt. 5, DDeor. 9[6].4, Procop. Pers. 1.4, 2.21):—

• come, αἶψα δʼ ἵκοντο Il. 18.532; ὁπότε Κρήτηθεν ἵκοιτο when he came to us . ., 3.233; ὑπότροπον οἴκαδʼ ἱ. Od. 22.35; ἐς χῶρον Il. 4.446; ἐπὶ νῆας 6.69; κατὰ λειμῶνα Od. 24.13; πρὸς γούνατα Hes. Th. 460; ὑπὸ πτόλιν Il. 11.182; εἰς ὁμόν Parm. 8.46; πρὸς ὁμοῖον Emp. 62.6; τυῖδʼ ἴκεσθαι Sapph. l.c.: freq. in Hom., c. acc., arrive at, ἵκετο νῆας Il. 8.149; τέλος ἵκεο μύθων 9.56; οἶκον . . καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν Od. 23.258; later ἱκέσθαι γαῖαν Pi. P. 4.118 codd.; βένθος Emp. 35.3; ἄλσος A. Supp. 556 (lyr.); στέγας S. OT 534, etc.
• • • 2 reach, attain to, ποσὶν οὖδας ἱ. Od. 8.376; οὐδʼ ἵκετο χρόα καλόν, of a spear, Il. 11.352; οὐδʼ ὀστέον ἵκετο Od. 19.451 (v. ὑπερίημι); so of things, ἠχή, καπνὸς αἰθέρʼ ἱ., Il. 13.837, 18.207; ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετʼ ἀϋτμή 14.174; ἐς πόλιν ἵκετʼ ἀϋτή Od. 14.265; of Time, ἥβης μέτρον or ἥβην ἱ., Il. 11.225, 24.728, etc.; γήραος οὐδόν Od. 15.246; so ἐπὶ γῆρας 8.227; ἠῶ ἱ. live till morn, 17.497; also ὀλέθρου πείραθʼ ἱ. Il. 6.143; λέκτροιο παλαιοῦ θεσμὸν ἵκοντο Od. 23.296, cf. 354; θίλην ἐπὶ γένναν ἵ. Emp. 110.9; ἐς ἄπειρον Xenoph. 28; ἐς τὸ τυθῆναι Hdt. 1.216; εἰς τὸ λήθης γῆρας Pl. Phdr. l.c.:—in various phrases, ἱ. μετὰ κλέος come in quest of glory, Il. 11.227; ἐς χεῖρας ἱ. come into oneʼs power, 10.448; ὅ τι χεῖρας ἵκοιτο whatever came to hand, Od. 12.331; ἱ. ἐς γενεάν τινος into his family, Pi. N. 10.14; ἐς λόγους τοὺς σοὺς ἱ. to speak with thee, S. El. 315; ἐνθάδʼ ἵξομαι shall come to this at last, Id. Aj. 1365; ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται if ever a division come about, Il. 1.166.
  • II with a person as object, τινα ib. 139, etc.; ἔς τινα Od. 6.176; but also, come to his house, 20.372; Πηλεΐωνάδʼ ἵ. to the hut of the son of P., Il. 24.338; μετὰ Τρῶας ἱ. 3.264: rarely c. dat., ἐπειγομένοισι δʼ ἵκοντο came to them at need, 12.374; cf. ἱκάνω II.
  • • 2 of suffering, desire, anger, etc., come upon, Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν Il. 1.240; τί σε φρένας ἵκετο πένθος; ib. 362; ὅν τινʼ ἵκηται ἄλη καὶ πῆμα καὶ ἄλγος Od. 15.345; ὁππότε μιν κάματός τε καὶ ἱδρὼς γούναθʼ ἵκοιτο Il. 13.711; ἅδος, σέβας ἵ. τινα θυμόν, 11.88, 18.178; με ἵ. ἄχος κραδίην 23.47.
    • 3 approach as suppliant, τὴν ἱκόμην φεύγων 14.260, cf. 22.123; τὰ σὰ γοῦνα ἱκόμεθʼ Od. 9.267; θεοὺς προστροπαῖς ἱκνουμένη A. Pers. 216 (troch.); Ζῆνα . . ἱξόμεσθα σὺν κλάδοις Id. Supp. 159 (lyr.); [θεὸν] θυέεσσιν ἱκνεῖσθαι approach a god with offerings and prayer, Theoc. Ep. 8.3.
    • • b Poet. in pres., supplicate, beseech, τάσδε τὰς θεὰς καλῶν ἱκνοῦμαι S. OC 1011; καί σε πρὸς τοῦ σοῦ τέκνου καὶ θεῶν ἱκνοῦμαι μή . . Id. Aj. 588, cf. OC 275, Ph. 470; ταύτης ἱκνοῦμαί σʼ E. Or. 671: c. inf., πάντες σʼ ἱκνοῦνται . . θάψαι νεκρούς Id. Supp. 130: freq. parenthetic, S. Ph. 932, El. 136 (lyr.), Ar. Ec. 958, Tim. Pers. 139.
  • III pres. and impf., it becomes, befits, pertains to, c. acc. et inf., φαμὲν ἡμέας ἱκνέεσθαι ἡγεμονεύειν Hdt. 9.26; τοὺς μάλιστα ἱκνέεται (sc. κεκάρθαι) Id. 2.36; ἱκνέεται it is usual that . ., Hp. Art. 63; later, not impers., οὗ ἡ ἱερουργία ἱκνεῖτο D.C. Fr. 25.5; ὅ[σα τᾶς δίκας ἱ] κνεῖται SIG 953.46 (Cnidos, ii B.C.).
  • • • b αὐτὸς καὶ ὧν ἱκνεῖται, of a man and those to whom he belongs, i.e. his family, ib. 46.25, al. (Halic.).
    • 2 freq. in part., τὸ ἱκνεύμενον that which is fitting, proper, Hdt. 6.84; ὁ ἱ., with or without χρόνος, the fit, proper time, Hp. Aër. 7, Hdt. 6.86.αʹ; ἐν ἱκνουμένᾳ ἁμέρᾳ Orac. ap. D. 43.66; τὸ ἱ. ἀνάλωμα the quota of expense, Th. 1.99; κατὰ τοὺς ἱ. χρόνους Arist. GA 750b13 (also of the latter days, D.H. 1.66); ἱ. καιροί Thphr. CP 1.13.3; τὰ -ούμενα μεγέθη Arist. GA 772a8; ἡ ἱ. ἐπιστήμη Id. Pol. 1288b16; τῆς ἱ. ἡλικίας τυχεῖν ib. 1332b41; also ἱκνούμεναι ἀποδείξεις convincing proofs, Phld. Piet. 79; οὐδὲν εἴρηται ἱ. S.E. M. 1.205; λόγος τινὶ ἱκνούμενος favourable, SIG 679.77 (Magn. Mae., ii B.C.). Adv. ἱκνουμένως, Ion. -ευμένως, fittingly, aright, Hdt. 6.65, Hp. Mul. 2.135, M.Ant. 5.12.

ἱκνέομαι, Präsensform zu ἵκω, wovon die andern tempp. gebildet werden ; fut. ἵξομαι, auch ἱξοῦμαι, Glauc. 2 (IX.341); aor. ἱκόμην, imper. ἵκου, hat sich gegen die Regel erhalten, Soph. O.R. 741, wie Eur. I.A. 1034, Or. 1230 ; perf. ἷγμαι, ἱγμένοις Soph. Phil. 494 ; ἷκτο Hes. Th. 481 ; Simonds. 106 (VI.217);
kommen, ankommen, wohin gelangen ;
   a) zunächst von Menschen ; Hom. das praes. ἱκνεύμεθα, ἱκνεύμεναι, Od. 9.128, 24.339, vgl. ἵκω, ἱκάνω ; αὐτίκʼ ἐφʼ ἵππων βάντες μετεκίαθον, αἶψα δʼ ἵκοντο Il. 18.532 ; mit dem acc. des Ortes oder der Person, zu der man kommt, Τυδείδης ἵκετο νῆας 8.149, ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων 11.595, οὐ τέλος ἵκεο μύθων, du kommst nicht ans Ende, zu Ende, 9.56 ; so auch Pind., γαῖαν P. 4.118 ; einzeln bei Folgenden, ἄλσος Aesch. Suppl. 551, τὰς ἐμὰς στέγας Soph. O.R. 534, τὸ πύθιον μαντεῖον El. 32, σὰ πεδία Eur. Suppl. 618, γῆν, ἄλσος, I.A. 1543, 1627 ; mit andern Bestimmungen, λιμένος πολυβενθέος ἐντὸς ἵκοντο Il. 1.432, δεῦρο 2.138, μετὰ Τρῶας 3.264, μετὰ κλέος Ἀχαιῶν 11.227, ἐς Ὄλυμπον 5.360, ἐπὶ νῆας 6.69, οἴκαδε 9.393, πρὶν Πηλείωνάδʼ ἱκέσθαι 24.338, wie Θήρανδε Pind. P. 5.70 ; πρὸς ἀνδρῶν γένος Ol. 6.30 ; Tragg., ἐπὶ πάγον Aesch. Prom. 117, πρὸς οἶκον Soph. O.R. 1491, πατρῷον ἐς οἶκον Eur. Hec. 952. Anders ist der dat. zu fassen, ἐπειγομένοισι δʼ ἵκοντο, zu denen die eilten, als diese schon eilten, Il. 12.374. – Od. 11.104 muß aus dem Zusammenhange »ins Vaterland« ergänzt werden, so daß es die Bdtg »zurückkehren« zu erhalten scheint. – Bes. als Schutzflehender, Hilfesuchender, ἱκέτης, zu Einem kommen, τὴν ἱκόμην φεύγων Il. 14.260, μή μιν ἵκωμαι ἰών, ὁ δέ μʼ οὐκ ἐλεήσει 22.123, vgl. Od. 16.424, 17.516 ; τὰ σὰ γοῦνα ἱκόμεθα 9.267 ; τὸν πολυξενώτατον Ζῆνα ἱξόμεσθα σὺν κλάδοις Aesch. Suppl. 150, vgl. Pers. 212 ; anflehen, πάντες σʼ ἱκνοῦνται Δαναΐδαι Eur. Suppl. 130 ; μίαν δὸς χάριν, ἱκνούμεθα Herc.Fur. 321 ; oft bei Soph. im praes., z.B. καί σε πρὸς τοῦ σοῦ τέκνου ἱκνοῦμαι Aj. 588 ; O.C. 276 ; μέθες, ἱκνοῦμαί σʼ Ἔρως Ar. Eccl. 953. – Auch ἐς χεῖρας ἱκέσθαι, handgemeinwerden, Il. 10.448 ; ἐς λόγους τοὺς σοὺς ἱκοίμην, mit dir möchte ich sprechen, Soph. El. 407. – Von der Zeit, ἥβην, Il. 24.728, Od. 15.366, ἥβης μέτρον, Il. 11.225, Od. 11.317, 18.217, γήραος οὐδόν, des Alters Schwelle erreichen, 15.246, 23.212, ὀλέθρου πείρατα, Il. 6.143.
   b) von leblosen Dingen, wie vom Rauche, der zum Himmel aufsteigt, ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέρʼ ἵκηται Il. 18.207 ; ὅσσον πυρὸς ἵκετʼ ἀϋτμή Od. 16.290, vgl. ἵκω ; vom Gerücht, ἐς πόλιν ἵκετʼ ἀϋτή 14.265 ; δοῦπος Aesch. Ch. 370, vgl. 375 ; ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων Spt. 545 ; μῦθός μοι ἵκετο Soph. Ant. 12 ; von äußeren Verhältnissen, bes. Unglück, das den Menschen trifft, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται Il. 19.348, ἡμᾶς ἵκετο πένθος Od. 23.224, ὅν κεν ἵκηται ἄλη καὶ πῆμα καὶ ἄλγος 15.345 ; von Gemütsbewegungen, Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν, Sehnsucht erfaßt sie, Il. 1.240 ; τίς ὁ πόθος αὐτοὺς ἵκετο Soph. Phil. 597 ; πῆμα O.C. 1562.
   c) übertr. (nur praes. u. impf.), auf Einen kommen, ihn betreffen od. anbelangen, gehörig, passend sein ; Her., z.B. δικάζειν, ἐς τὸν ἱκνέεται ἔχειν αὐτήν, d.i. wem es zukomme, sie zu heiraten, 6.57 ; τοῦ ἑτέρου κέρεός φαμεν ἡμέας ἱκνέεσθαι ἡγεμονεύειν, es komme Anständige, μᾶλλον τοῦ ἱκνευμένου 6.84 ; ἐν χρόνῳ ἱκνευμένῳ 6.86 ; so auch Thuc., τὸ ἱκνούμενον ἀνάλωμα 1.99, die auf sie fallende od. die hinreichende Ausgabe ; Arist., κατὰ τοὺς ἱκνουμένους χρόνους gen. anim. 3.1 (aber bei Dion.Hal. sind οἱ ἱκνούμενοι χρόνοι die kommenden Zeiten); τὸ ἱκνούμενον μέγεθος, die passende, rechte Größe, ib. 4.4 ; οὐδὲν εἴρηται ἱκνούμενον, nichts Prosa ist in der eigentl. Bdtg nur das comp. ἀφικνέομαι gew.; Thuc. 5.40 ἧκον für ἵκοντο zu lesen.
[Ι ist im aor. kurz, nur im ind. des Augments wegen lang, doch läßt Hom. dies oft aus.]

†ἱκνέομαι

[ἱκ- as in ἱκάνω, ἵκω.]

Nom. pl. fem. pres. pple. ἱκνεύμεναι Od. 9.128.

1 pl. impf. ἱκνεύμεσθα Od. 24.339.

Fut. ἵξομαι Il. 6.367.

3 sing. ἵξεται Il. 1.240, Il. 23.47: Od. 8.198, Od. 19.20.

Infin. ἵξεσθαι Il. 6.502, Il. 11.182, Il. 15.252, 505, Il. 24.728: Od. 4.515, Od. 10.276.

Aor. ἱ̄̄κόμην Il. 14.260: Od. 4.84, Od. 6.176, Od. 16.233, Od. 17.121, etc.

2 sing. ἵκεο Il. 9.56, Il. 10.448: Od. 8.573. ἵκευ Od. 13.4.

3 sing. ἵκετο [ῑῐ] Il. 1.362, Il. 8.149, Il. 11.88, 225, 352, Il. 13.837, Il. 18.64, Il. 24.708, etc.: Od. 3.368, Od. 7.80, Od. 12.2, Od. 16.57, Od. 19.451, Od. 23.224, etc.

2 dual ἵκεσθον Il. 8.456.

3 dual ἱκέσθην [ῑῐ] Il. 1.328, Il. 9.185, Il. 14.283, Il. 23.215: Od. 2.150, Od. 10.117.

1 pl. ἱκόμεθα Od. 4.34, Od. 9.107, Od. 12.262, Od. 23.354, etc. ἱ̄κόμεσθα Il. 2.138, Il. 11.726, 769: Od. 3.61, Od. 10.13, Od. 14.257, 290, etc.

3 pl. ἵκοντο [ῑῐ] Il. 1.432, Il. 3.264, Il. 4.383, Il. 11.170, Il. 18.67, Il. 23.2, etc.: Od. 3.388, Od. 6.85, Od. 7.46, Od. 15.109, Od. 17.85, Od. 24.13, etc.

Subj. ἵκωμαι Il. 1.139, Il. 5.360, Il. 9.393, Il. 21.558, etc.: Od. 14.140, Od. 15.509.

2 sing. ἵκηαι Il. 6.143, Il. 8.478, Il. 17.622, Il. 20.429: Od. 2.307, Od. 5.168, Od. 7.319, Od. 17.448, etc.

3 sing. ἵκηται Il. 1.166, Il. 5.129, Il. 13.141, Il. 18.207, etc.: Od. 3.355, Od. 6.202, Od. 10.39, Od. 12.66, Od. 19.319, etc.

1 pl. ἱκώμεθα Od. 6.296.

2 pl. ἵκησθε Il. 20.24.

3 pl. ἵκωνται Il. 15.233, Il. 16.455, Il. 18.213: Od. 13.101.

Opt. ἱκοίμην Il. 4.171, Il. 9.363, Il. 14.247, Il. 24.437: Od. 7.333, Od. 11.480.

2 sing. ἵκοιο Od. 3.117, Od. 4.474, Od. 10.65, Od. 15.518, Od. 19.367.

3 sing. ἵκοιτο Il. 3.233, Il. 13.711, Il. 16.247, Il. 19.354: Od. 5.34, Od. 9.351, Od. 17.497, Od. 23.151, etc.

1 pl. ἱκοίμεθα Il. 9.141, 283: Od. 10.33.

2 pl. ἵκοισθε Od. 11.104, 111, Od. 12.138.

3 pl. ἱκοίατο Il. 18.544: Od. 10.416.

3 imp. ἱκέσθω Il. 18.178: Od. 15.447.

Infin. ἱκέσθαι Il. 1.19, Il. 2.115, Il. 12.221, Il. 22.417, Il. 24.287, etc.: Od. 1.21, Od. 4.475, Od. 5.41, Od. 15.66, Od. 16.59, Od. 24.430, etc. (ἀφ-, δι-, εἰσαφ-, ἐξ-, ἐφ-, καθ-.)

• • 1
  • • a

      To go, proceed, take one’s way: Ζηνὸς ἆσσον (approach) Il. 14.247: οἴκαδε Od. 15.66, ἐμὲ χρεὼ ἱκέσθαι (to be off) 201.

    • b

      With preps.

    • • α

        ἐπί: ἐπὶ νῆας Il. 6.69, Il. 22.417. Cf. Od. 9.128.

      • β

        ἐς: ἐς Ὄλυμπον Il. 5.360. Cf. Od. 10.490.

      • γ

        μετά: μετὰ κλέος Ἀχαιῶν Il. 11.227.

      • δ

        πρός: τὰ ἃ πρὸς δώματα Il. 15.58.

    • c

      With acc.: φοβεύμενος ἵκετο νῆας (fled to the . . .) Il. 8.149. Cf. Il. 15.252, Il. 18.150: Od. 15.509.

    • d

      With the prepositional and accusatival constructions combined: ἄλλων ἵκετο δῆμον, Ἄργος ἐς (fled to . . .) Od. 15.238. Cf. Od. 20.219.

  • 2

    To walk about, stroll: διὰ δενδρέων ἱκνεύμεσθα Od. 24.339.

  • 3
  • • a

      To come to a specified or indicated place: δεῦρο Il. 2.138. Cf. Il. 3.233, Il. 5.129, Il. 6.367, 502, Il. 18.213: πόθεν ἵκετο; Od. 16.57. Cf. Od. 3.61, Od. 7.239, Od. 9.267 (have come in supplication), Od. 12.66, Od. 13.303, Od. 16.233, 424, Od. 19.379.

      Of something inanimate: λοετρά Il. 23.44.

      Of sound: ἀμφί μʼ Ὀδυσσῆος ἵκετʼ ἀϋτή Il. 11.466.

      Of a message Od. 15.447.

      With advbl. acc. defining the action of the vb.: δεῦρο τόδʼ ἵκετο (has come as he has done) Od. 17.524.

    • b

      With preps.

    • • α

        ἐς Ἰθάκης ἐς δῆμον Od. 14.126.

      • β

        ποτί: ἐμὸν ποτὶ δῶ Od. 13.4.

      • γ

        προτί: προτὶ ἄστυ Od. 13.180, Od. 24.154.

    • c

      With acc. of the place: Ἄργος ἱκέσθαι Il. 2.115 = Il. 9.22. Cf. Il. 4.171, Il. 6.225, Il. 24.29: Od. 3.368, Od. 4.170, Od. 8.13, 28, Od. 9.351 (will visit thee), Od. 10.435, etc.

      Of something inanimate: δόρυ δʼ ἂψ ἵκεθʼ Ἕκτορα Il. 20.440.

  • 4

    To present oneself to: ἄλλον φῶτα ὅν κεν ἵκοιο Od. 15.518. Cf. Od. 17.516, Od. 23.314, 333.

    With ἐς: ἵκετʼ ἐς πείραιον Od. 20.372.

    In unfriendly sense: κεχολώσεται ὅν κεν ἵκωμαι Il. 1.139.

    To come or fall into (one’s hands): ὅ τι χεῖρας ἵκοιτο Od. 12.331.

    With ἐς Il. 10.448.

  • 5

    To approach as a suppliant: νύκθʼ ἱκόμην φεύγων Il. 14.260. Cf. Il. 22.123.

    With ἐς Od. 6.176.

    Absol.: αἰδοῖός ἐστιν ὅς τις ἵκηται Od. 5.448.

  • 6

    Of an event, to come on, take place: ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται Il. 1.166.

  • 7
  • • a

      With the notion of attainment prominent, to come to, arrive at, reach, find oneself at, be at, a specified or indicated place: οἴκαδε Il. 1.19 (reach home), λιμένος ἐντός 432. Cf. Il. 9.393, Il. 18.532, Il. 24.287, 338: ἧος ἵκοιτο (till he should return) Od. 23.151. Cf. Od. 1.173 = Od. 14.190 = Od. 16.224, Od. 4.34, 520, Od. 9.530, Od. 11.104 (reach home), Od. 15.210, Od. 16.59, 324, Od. 21.211, Od. 22.35.

      Of fire Od. 16.290 = Od. 19.9, Od. 19.20.

    • b

      With preps.

    • • α

        ἐπί: ἐπὶ κλισίας Il. 1.328 = Il. 9.185. Cf. Il. 9.652, Il. 16.247, Il. 17.622: Od. 9.466, Od. 10.117.

      • β

        εἰς, ἐς: ἐς Ὄλυμπον Il. 8.456. Cf. Il. 4.446 = Il. 8.60: Od. 2.307, Od. 3.488, Od. 4.474, Od. 9.79, 107, etc.

        Of sound: ἐς πόλιν ἵκετʼ ἀϋτή Od. 14.265 = Od. 17.434.

        Of smoke Il. 21.522.

        Of perfume Il. 14.174.

      • γ

        κατά: κατὰ στρατόν Il. 1.484. Cf. Od. 24.13.

      • δ

        μετά Il. 3.264, Il. 20.24.

      • ε

        ποτί Od. 3.488 = Od. 15.186, Od. 14.472.

      • ζ

        πρός Od. 19.458.

      • η

        ὑπό Il. 11.182.

    • c

      With acc.: δόμον Il. 3.421, Ἀσωπόν Il. 4.383. Cf. Il. 5.367, Il. 8.478, Il. 11.170, Il. 12.221, Il. 16.455, Il. 19.131, Il. 21.44, etc.: Od. 1.21, Od. 4.515, 558, Od. 6.85, 304 (the place where she sits), Od. 7.83, Od. 10.13, Od. 15.109, Od. 23.296, 333, etc.

      Of sound Il. 13.837.

      Of smoke Il. 18.207.

      Of inanimate objects: ὡς ἃν πλήμνη δοάσσεται ἄκρον ἱκέσθαι Il. 23.339. Cf. Il. 13.141.

    • d

      With the prepositional and accusatival constructions combined: ἱκέσθαι οἶκον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν Od. 4.475. Cf. Od. 5.34, Od. 6.314 = Od. 7.76, Od. 9.532, Od. 10.473.

  • 8

    In various applications in senses and constructions similar to those of 7.a

    Of getting within reach of, in hostile sense: ὅς κʼ ἀνὴρ ἕτερʼ ἅρμαθʼ ἵκηται Il. 4.306.

  • • b

      Of reaching (a mark, etc.) with a missile Od. 8.198. Cf. Od. 9.483 = 540.

    • c

      Of a weapon: οὐδʼ ἵκετο χρόα Il. 11.352.

      Of a boar’s tusk Od. 19.451.

    • d

      Of attaining a period of life: ἥβης μέτρον Il. 11.225. Cf. Il. 24.728: Od. 4.668, Od. 11.317, Od. 15.246, 366, Od. 19.367, Od. 23.212.

      With ἐπί: ἐπὶ γῆρας Od. 8.227.

      Of attaining a period of time: Ἠῶ Od. 17.497, Od. 19.319.

    • e

      Of encountering fate: ὀλέθρου πείρατα Il. 6.143 = Il. 20.429.

    • f

      In discourse, to proceed to, reach: οὐ τέλος ἵκεο μύθων Il. 9.56.

  • 9

    Of feelings or mental or bodily states, to come upon, seize, affect: ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν Il. 1.240, ὁππότε μιν κάματος γούναθʼ ἵκοιτο Il. 13.711. Cf. Il. 1.362 = Il. 18.73, Il. 11.88, Il. 18.64, 178, Il. 19.348, 354, Il. 23.47, Il. 24.708: Od. 15.345, Od. 23.224.

ἱκνέομαι (ἱκνεῖται?: aor. ἱ̄κόμαν, ἵ̄κεο, ἵ̄κετʼ(ο), ἵ̆κοντʼ(ο); ἵ̄κοντο; impv. ἵκεο; ἵκωμαι, -ηται; ἵκοιθʼ; ἱκομένους; ἱκέσθαι.)

• 1arrive, come lit. and met. κελαδεῖν Κρόνου παῖδʼ ἐς ἀφνεὰν ἱκομένους μάκαιραν Ἱέρωνος ἑστίαν O. 1.10 ὄφρα ἵκωμαι πρὸς ἀνδρῶν καὶ γένος sc. in the course of my song O. 6.24 πετραέσσας ἐλαύνων ἵκετʼ ἐκ Πυθῶνος O. 6.48 ἵ̄κοντο δʼ ὑψηλοῖο πέτραν ἀλίβατον Κρονίου O. 6.64 ὅταν εἰς Ἀίδα σταθμὸν ἀνὴρ ἵκηται O. 10.93 ποτὶ καὶ τὸν ἵκοντʼ (sc. εὐναὶ παράτροποι: ποτὶ κοῖτον ἰόντʼ, ἱκόντʼ Beck, Boeckh) P. 2.36 ὁ δʼ ἦρα χρόνῳ ἵκετʼ P. 4.79 Πελίας ἵκετο σπεύδων P. 4.95 “ἱκόμαν οἴκαδʼ” P. 4.105 [“ἱκόμαν” (codd. contra metr.: ἱκοίμαν Hermann: ἱκάνω Madvig) P. 4.118] ἵ̆κοντο Θήρανδε φῶτες Αἰγείδαι P. 5.75 “ταύτᾳ πόσις ἵκεο βᾶσσαν τάνδε” P. 9.51 ἐν χερὶ δʼ Ἀυφιτρύων κολεοῦ γυμνὸν τινάσσων φάσγανον ἵκετʼ N. 1.53 ἵκεο Δωρίδα νᾶσον Αἴγιναν N. 3.3 πλαγχθέντες δʼ εἰς Ἐφύραν ἵκοντο (Boeckh: ἵκοντο δʼ ἐς Ἐφύραν πλα(γχθέντες codd.) N. 7.37 φαινομέναν δʼ ἄρʼ ἐς ἄταν σπεῦδεν ὅμιλος ἱκέσθαι N. 9.21 ὁ δʼ ὄλβῳ φέρτατος (sc. Ζεύς) ἵκετʼ ἐς κείνου γενεάν i. e. into Amphitryonʼs family, by fathering Herakles N. 10.14 ἔστιν δʼ ἀφάνεια τύχας καὶ μαρναμένων πρὶν τέλος ἄκρον ἱκέσθαι I. 4.31 ]ος ἵκοιθʼ ἐδ[ Pae. 22.1 ]ς ἱκνεται οἰκο[ Θρ. 4. 11.

ἱκνέομαι (ἵκω), part. ἱκνεύμεναι, ipf. ἱκνεύμεσθα, fut. ἵξομαι, aor. ἱκόμην, 2 sing. ἱκευ (ῑ when with augment): come to, arrive at, reach, w. acc., also with praep.; ‘return,’ when the context gives this sense, Od. 23.151; esp. ‘approach as suppliant,’ ‘supplicate,’ Il. 14.260, Il. 22.123, Od. 9.267; met., ποθή, κάματος, σέβας, τί σε φρένας ἵκετο πένθος;Il. 1.362.

ἱκνέομαι

• to come to a place, c. acc. loci, or foll. by a prep., ἵκετο νῆας or ἐπὶ νῆας Hom., etc.
• • • 2to come to, ἵκετο χρόα, of a spear, Il.; τέλος ἵκεο μύθων Il.; ἠῶ ἱκέσθαι, i. e. to live till morning, Od.; λέκτροιο θεσμὸν ἱκ., i. e. to wed, Od.; ὅ τι χεῖρας ἵκοιτο, whatever came to hand, Od.; ἱκ. ἐς λόγους τινός to speak with one, Soph., etc.
  • IIof suffering, sorrow, etc., to come upon, πένθος ἱκ. τινά Il.; ἄχος, χόλος τινὰ ἱκ. θυμόν or κραδίην Hom.
  • IIIto approach as suppliant, Hom.; τὰ σὰ γοῦνα ἱκόμεθʼ Od.:—hence, like ἱκετεύω, to supplicate, beseech, τὰς θεὰς ἱκνοῦμαι Soph.; καί σε πρὸς θεῶν ἱκνοῦμαι Soph.:—c. inf., πάντες σʼ ἱκνοῦνται θάψαι νεκρούς Eur.
  • IVimpers. like προσήκει, it becomes, befits, φαμὲν ἡμέας ἱκνέεσθαι ἡγεμονεύειν we say that it befits us to take the lead, Hdt.; τοὺς μάλιστα ἱκνέεται (sc. κεκάρθαι) whom it most concerns, Hdt.; so, ἐς τὸν ἱκνέεται he to whom it belongs, Hdt.
  • • 2in part., τὸ ἱκνεύμενον that which is fitting, proper, Hdt.; ὁ ἱκν. χρόνος the fit, proper time, Hdt.; τὸ ἱκν. ἀνάλωμα the proportionate expense, Thuc.:—hence adv. ἱκνευμένως, fittingly, aright, Hdt.part.