ἰκμαίνω
ἰκμαίνω, moisten
ἰκμ-αίνω,
- moisten, Nic. Al. 112:— Med., δέμας ἰκμαίνεσθαι anoint oneʼs body, A.R. 3.847:—Pass., to be wetted, to be wet, Nic. Fr. 70.8, A.R. 4.1066.
ἰκμαίνω, c. le préc. Nic. Al. 112 ; au pass. Nic. fr. 3, 7 ; A. Rh. 4, 1066 ||
Moy. oindre pour soi : δέμας ἰκμαίνεσθαι, A. Rh. 3, 847, oindre son corps.
Étym. ἰκμάς.
ἰκμαίνω, anfeuchten, benetzen ; ὅτʼ ἰκμήνῃ δέμας ἱ ὁρώς Nic. Al. 122 ; θερμοῖς ἰκμανθεῖσαι ἀναζώουσʼ ὑδάτεσσι id. bei Ath. IV.133d ; ἰκμαίνοντο Ap.Rh. 4.1066 ; auch med., ἑὸν δέμας ἰκμαίνοιτο, sich anfeuchten, 3.847.