ἱλάεις

ἱλάεις, εντος, ὁ, contr. ἱλᾶς (q.v.), Ion. ἰλῆς (q.v.), Aeol. ἰλλάεις,

• = ἵλαος, ἰλλάεντι θύμῳ Alc. Supp. 4.19: for ἰλάεος· ἰδαρός, Hsch., read ἱλάεις· ἱλαρός. [ᾱ by nature.]