ἱλάειρα
ἱλάειρα, mildly-shining
ἱλάειρᾰ, ἡ,
- mildly-shining, φλὸξ ἱλάειρα [ῐλᾰ] Emp. 85; ἱλάειρα [ῑλᾱ] σελήνη Id. 40: as pr. n., Cypr. Fr. 8. (Prob. from ἱλαρός.)
ἱλάειρα, ας [ῐᾰει, sel. d’autres, ῑᾱει] bienfaisante, ép. de la Lune, Empéd. 243 Mullach (Plut. M. 920).
Étym. ἵλαος.
ἱλάειρα, ἡ, σελήνη Empedocl. 170 (v.l. λάϊνα), φλόξ 240, mild glänzend, mit ἵλαος zusammenhangend, vgl. nom. pr.