ὀθνεῖος
ὀθνεῖος, strange, foreign
ὀθνεῖος, α, ον, also ος, ον E. Alc. 532:—
- strange, foreign, Democr. 60, 80, E. Alc. l.c., 646, 810, Parth. in PLit.Lond. 64.6; joined with ἀλλότριος, Pl. R. 470b, 470c; opp. οἰκεῖος, Id. Prt. 316c, cf. Democr. ll. cc.; χρήμασιν τῶν ὀθνείων καὶ Ἀθηναίοισιν ἅπασιν IG 1(2).6.54; opp. συγγενής, Democr. 90, cf. Arist. EN 1162a8, 1160a6; opp. προσήκοντες, Phld. Ir. p.54 W.; ὀ. φίλοι Is. 4.18; ἱερὰ . . ὀ. τῇ χώρᾳ Lycurg. 25.
- II abnormal, θερμόν Gal. 10.754; ποιότης Id. 11.478; ὕψος Sthenid. ap. Stob. 4.7.63; ἐργασίη Aret. SD 1.15.
ὀθνεῖος, α, ον, étranger, c. à d. :
1 de terre étrangère, Eur. Alc. 532, 646 ; d’où étranger, Eur. Alc. 810 ; Plat. Leg. 697b ; en parl. de choses, Plat. Leg. 629e ||
2 de famille étrangère, Plat. Ep. 331e ; Arstt. Nic. 7, 12, 6 ; Pol. 1, 6, 6 ||
3 d’autrui, Plat. Rsp. 470b ||
➳ Fém. -ος, Eur. Alc. 532.
Étym. ἔθνος.
ὀθνεῖος, (ἔθνος), auch 2 Endg., fremd, ausländisch ; γυνή, Eur. Alc. 535, 649, 813 ; πρὸς τὸν ὀθνεῖον καὶ ἔξωθεν πόλεμον, Plat. Legg. I.629e ; καὶ ἀλλότριον, Rep. V.470b ; καὶ μισθωτοί (also wie ξένος), Legg. III.697b ; Ggstz οἰκεῖος, Prot. 316c ; φίλος ὀθνεῖος, im Ggstz der προσήκοντες, Isae. 4.18 ; im Ggstz von ἀδελφός, Arist. Eth. 8.9 ; dem ἴδιος entgegengesetzt, Pol. 1.6.6 ; Sp., ὀθνεία χθών, Diod. 10 (VII.74); nach B.A. 1095 athenisch für ἀλλότριος.
ὀθνεῖος, α, ον
- strange, foreign, Lat. alienus, Eur., Plat. deriv. uncertain