ὀθέτη

ὀθέτη· ἅμαξα ἡμιονική, Hsch. (Cf. ὄθιζα.) ὀθεύει· ἄγει, φροντίζει, Id. (Cf. ὀθρεῖν, and v. sq.) ὀθέω, only ὀθέων· φροντίζων, and ὄθεσαν· ἐπεστράφησαν, Id. ὄθη· φροντίς, ὤρα, φόβος, λόγος, Id. ὄθημον· ὑστερινόν, Id.