ὄθμα
ὄθμα, ατος, τό,
- = ὄμμα, Call. Aet. Oxy. 2075.37 [Fr. 186.29 Pf., Supp.], Nic. Th. 178, 443, Hymn.Is. 157. (Aeol. acc. to Hsch.)
ὄθμα, ατος (τὸ) éol. et poét. c. ὄμμα, Nic. Th. 178, 443.
ὄθμα, τό, = ὄμμα, Nic. Ther. 444 ; nach Hesych. äolisch.