ὀλβοδότης
ὀλβοδότης, giver of bliss, of good
ὀλβο-δότης, ου, Dor. ὀλβο-δότας, α, ὁ,
- giver of bliss or wealth, E. Ba. 573 (lyr.), Epic.Alex. Adesp.9 vi 6 (ὀλβιότα Pap.), Epigr.Gr. 978.10 (Philae), IG 42(1).424,425 (Epid., iii A. D.), Orph. H. 68.8:—fem. ὀλβο-δότις, ιδος, ib. 27.9.
ὀλβο·δότης, ου, adj. m. qui procure le bonheur, Orph. H. 67, 9 ||
➳ Dor. acc. -δόταν, Eur. Bacch. 572.
Étym. ὄλβος, δίδωμι.
ὀλβοδότης, ὁ, Geber des Glücks, τὸν τᾶς εὐδαιμονίας βροτοῖς ὀλβιοδόταν, Eur. Bacch. 573.
ὀλβοδότης
ὀλβο-δότης, ου,
- giver of bliss, of good or wealth, like ὀλβιοδώτης, Eur.