ὀλβιοεργός
ὀλβιοεργός, making happy
ὀλβιο-εργός, όν,
- making happy, epith. of Dionysus, AP 9.525.16.
ὀλβιο·εργός, ός, όν, qui rend heureux, Anth. 9, 525.
Étym. ὄ. ἔργον.
ὀλβιοεργός, glücklich machend, Apollo, Hymn. (IX.525.16).
ὀλβιοεργός
ὀλβιο-εργός, όν
ἔργω
- making happy, Anth.