ὀλβιοδαίμων
ὀλβιοδαίμων, of blessed lot
ὀλβιο-δαίμων, ονος, ὁ, ἡ,
- of blessed lot, Il. 3.182.
ὀλβιο·δαίμων, ων, ον, gén. ονος, heureux, fortuné, Il. 3, 182.
Étym. ὄ. δαίμων.
ὀλβιοδαίμων, ονος, ὁ, von glücklichem Schicksale, glückselig, Il. 3.182.
ὀλβιοδαίμων
[ὄλβιος + δαίμων.]
Happy in the protection and aid of a δαίμων, happy, fortunate.
In voc. ὀλβιόδαιμον Il. 3.182.
ὀλβιοδαίμων : blessed by the deity, Il. 3.182†.
ὀλβιοδαίμων
ὀλβιο-δαίμων, ονος, ὁ, ἡ,
- of blessed lot, Il.