ὀνοκέφαλος
ὀνοκέφαλος, with the head of an ass
ὀνο-κέφᾰλος, ον,
- with the head of an ass, Cyran. 70, Horap. 1.23.
ὀνο·κέφαλος, ος, ον [ᾰ], à tête d’âne, Orig. c. Cels. 6, p. 300.
Étym. ὄν. κεφαλή.
ὀνοκέφαλος, mit einem Eselskopfe, Sp.