ὀνομαίνω

ὀνομαίνω, h.Ven. 290, Aeol. and Dor. ὀνῠμαίνω GDI 4992aiii 6 (Gortyn), Ti.Locr. 100c (Pass.): Ion. fut. οὐνομανέω Hdt. 4.47 (v.l. ὀν-): aor. ὠνόμηνα Is. 3.33; Ep. ὀνόμηνα Hom., Hes. (v. infr.); Boeot. ὠνούμηνα Corinn. 2cod. (fort. -ανα):—

• Ep. and Ion. Verb, = ὀνομάζω, name or call by name, φίλον τʼ ὀνόμηνεν ἑταῖρον Il. 10.522, cf. 16.491, etc.; θεοὺς ὀ. ἅπαντας 14.278; of things, name, recount, περικλυτὰ δῶρʼ ὀνομήνω 9.121; πληθὺν οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδʼ ὀνομήνω 2.488; so πάντα μὲν οὐκ ἂν . . Od. 4.240, etc.—Rare in Prose, Hdt. and Is. ll. cc.
• • • 2 simply, utter, speak, ἴσχεο μηδʼ ὀνομήνῃς Od. 11.251, cf. h.Ven. 290; then (cf. ὀνομάζω I.2) promise to do, ὄρχους δέ μοι ὧδʼ ὀνόμηνας δώσειν Od. 24.341.
  • II name, call by a name, Hes. Op. 80; καί οἱ τοῦτʼ ὀνόμηνʼ ὄνομʼ ἔμμεναι Id. Fr. 116.2: in Dor. Prose, ἁδοναὶ ὀνυμαίνονται Ti.Locr. l.c., etc.
  • III nominate, appoint, καὶ σὸν θεράποντʼ ὀνόμηνεν Il. 23.90.

ὀνομαίνω, dor., äol. u. poet. = ὀνομάζω, ion. οὐνομαίνω, nennen ; φίλον δʼ ὀνόμηνεν ἑταῖρον, Il. 10.522, er rief ihn mit Namen ; θεοὺς δʼ ὀνόμηνεν ἅπαντας, 14.278 ; περικλυτὰ δῶρʼ ὀνομήνω (conj. aor.), herzählen, 9.121 ; u., wie bei ὀνομάζω bemerkt ist, auch von dem, was Einer zu geben verheißt, ὄρχους δέ μοι ὧδʼ ὀνόμηνας δώσειν πεντήκοντα, Od. 24.311 ; – ἴσχεο, μηδʼ ὀνομήνῃς, halt an dich und sprichʼs nicht aus, Od. 11.251 ; – καὶ σὸν θεράποντʼ ὀνόμηνεν, er ernannte ihn zu deinem Diener, Il. 23.90 (immer im aor., das praes. H.h. Ven. 291); – benennen, einen Namen geben, Hes. O. 8, καί οἱ τοῦτʼ ὀνόμηνʼ ὄνομʼ ἔμμεναι, frg. 3.2 ; ὅσοι οὐνομαστοί εἰσι αὐτέων, τούτους οὐνομανέω, Her. 4.47 ; selten in attischer Prosa, ὅτι Κλειταρέτην ὁ πατὴρ ἐν τῇ δεκάτῃ ὠνόμηνεν, Isaeus 3.33.

†ὀνομαίνω

[ὄνομα.]

2 sing. aor. ὀνόμηνας Od. 24.341.

3 sing. ὀνόμηνε Il. 10.522, Il. 14.278, Il. 16.491, Il. 23.90, 178, Il. 24.591.

Subj. ὀνομήνω Il. 2.488, Il. 9.121: Od. 4.240, Od. 11.328, 517.

2 sing. ὀνομήνῃς Od. 11.251.

(ἐξ-)

• • 1

    To address or call to by name, call upon by name: ἑταῖρον Il. 10.522, Il. 16.491, Il. 23.178, Il. 24.591.

    To call upon by name in adjuration: θεούς Il. 14.278.

  • 2

    To name, tell the name or names of, enumerate by name: πληθύν Il. 2.488. Cf. Od. 11.328, 517.

  • 3

    To disclose a person’s name Od. 11.251.

  • 4

    To name, appoint: σόν με θεράποντʼ ὀνόμηνεν Il. 23.90.

  • 5

    To name, specify, detail, enumerate: δῶρα Il. 9.121. Cf. Od. 4.240.

    With a promise implied.

    With fut. infin.: ὄρχους μοι ὀνόμηνας δώσειν πεντήκοντα Od. 24.341.

ὀνομαίνω (parallel form to ὀνομάζω), aor. ὀνόμηνας: call by name, name, name over, mention; in the sense of ‘appointing’ or ‘constituting,’ Il. 23.90.

ὀνομαίνω, Epic and Ionic for ὀνομάζω

• • Ito name or call by name, and of things, to name, repeat, Hom.
  • • 2simply, to utter, speak, Od.: c. inf. fut, to promise to do, Od.
  • IIto nominate, appoint, Il.