Ὀνομάκριτος

Ὀνομά·κριτος, ου (ὁ) [ῐ] Onomakritos :

1 devin et poète athénien, Hdt. 7, 6 ||

2 autres, Thgn. 503 ; Arstt. Pol. 2, 12 ||

➳ Ion. Οὐνομάκριτος, Hdt. l. c.

Étym. ὄν. κριτός.

Menu