ὀνομασία
ὀνομασία, name
ὀνομ-ᾰσία, ἡ,
- name, Hippias 1 J. (pl.), Pl. Plt. 275d, Arist. Top. 148b20, al., SIG 827v6 (pl., Delph., ii A.D.).
- 2 nomination for office, POxy. 1642.3 (iii A.D.), 2130.12 (iii A.D.), Jul. Mis. 368b (pl.).
- II expression, language, ἑρμηνεία διὰ τῆς ὀ. by means of language, Arist. Po. 1450b14; διά τινος ὀνόματος ἢ ὀνομασίας ἀδιαφόρου κοινότητα Epicur. Nat. 14.10, cf. Phld. Rh. 1.208 S., Po. 2.37 (both pl.), D.H. Comp. 25, Dem. 56; κανὼν ὀνομασίας Demetr. Eloc. 91.
ὀνομασία, ας (ἡ)
1 désignation par un nom, appellation, Plat. Pol. 275d ; Arstt. Poet. 6, etc. ||
2 expression, DH. Comp. 25, etc.
Étym. ὀνομάζω.
ὀνομασία, ἡ, = ὀνόμασις ; Plat. Polit. 275d ; Arist. top. 1.3 u. Sp., wie Pol. 3.87.4 ; ἐπιφέρειν τινὶ ταύτην τὴν ὀνομασίαν, 17.15.1 ; Dion.Hal. u. A.