ὀρφανίζω

ὀρφᾰν-ίζω,

• make orphan, make destitute, πρὸς παίδων, οὓς ὀρφανιεῖς E. Alc. 276 (anap.); ἀμὸν βίον ὠρφάνισσε (prob. cj., -ισε codd.) ib. 397: c. gen., rob, bereave of a thing, τινὰ ὕπνου, ζωᾶς, Theoc. Ep. 5.6, AP 7.483; βιότου IG 12(8).441.8 (Thasos); ὀ. κακὰν γλῶσσαν ὀπός rob Slander of her voice, Pi. P. 4.283:—Pass., to be bereaved, τῶν φίλων Gorg. Hel. 7; ἐκ δυοῖν . . ὠρφανισμένος βίον (βίου codd.) S. Tr. 942: abs., to be left in orphanhood, Pi. P. 6.22.
• • II sweep away, Ἅιδης . . ἐλπίδας ὠρφάνισεν Epigr.Gr. 233.10 (Chios).

ὀρφανίζω, verwaisen, zur Waise machen, ὁθοὔνεκʼ ἐκ δυοῖν ἔσοιθʼ ὠρφανισμένος βίου, des Vaters u. der Mutter, Soph. Trach. 938 ; Πηλείδης ὀρφανιζόμενος, der von den Eltern entfernt ist, Pind. P. 6.22 ; übh. berauben, τινά τινος, z.B. γλῶσσαν ὀπός, 4.283 ; Eur. Alc. 398.

ὀρφᾰνίζω

• • a act., deprive c. acc. & gen. ὀρφανίζει μὲν κακὰν γλῶσσαν φαεννᾶς ὀπός P. 4.283
  • b pass., be separated from oneʼs parents ὀρφανιζομένῳ Πηλείδᾳ (“aus dem Elternhause fortgeschickt,” Wil., 138) P. 6.22

ὀρφανίζω ὀρφανός

• to make orphan, make destitute, Eur.:—c. gen. to bereave of a thing, Pind.:—Pass. to be bereaved of, Soph.: absol. to be left in orphanhood, Pind.