ὄρυξις
ὄρυξις, a digging
ὄρυξις, εως, ἡ,
- rootling, Arist. PA 693a16; digging, τοῦ μετάλλου IG 42(1).109iii43 (Epid., iii B. C.); τάφρων Plu. Pomp. 66 (pl.).
ὄρυξις, εως (ἡ) action de creuser, de fouiller, Arstt. P.A. 4, 12.
Étym. ὀρύσσω.
ὄρυξις, ἡ, das Graben, Plut. Pomp. 66 ; Suid. v. διορυγή.
ὄρυξις, ιος, ἡ,
ὀρύσσω
- a digging, Plut.