ὁμιλητής
ὁμιλητής, a disciple, scholar
ὁμῑλ-ητής, οῦ, ὁ,
- disciple, scholar, X. Mem. 1.2.12.48, Luc. Tim. 10, Philostr. VA 1.16, Gal. 10.22; τῶν θεῶν Iamb. Myst. 5.26.
- 2 one who has experience, πόνων, of Heracles, Max.Tyr. 3.7.
ὁμιλητής, οῦ (ὁ) [ῑ] disciple, auditeur, Xén. Mem. 1, 2, 12, 48 ; Luc. Tim. 10, etc.
Étym. ὁμιλέω.
ὁμιλητής, [ῑ], ὁ, der Gesellschafter, bes. Zuhörer, Schüler ; Xen. Mem. 1.2.12 ; Luc. Tim. 10.
ὁμιλητής
ὁμῑλητής, οῦ, ὁ,
ὁμιλέω
- a disciple, scholar, Xen.