ὁμιλέω

ὁμῑλ-έω, Aeol. 3 sg. pres. ὀμίλλει Alc. 61.29 Lobel,

• to be in company with, consort with, μνηστῆρσιν Od. 2.21, al., cf. X. Smp. 2.10, Pl. R. 500c, etc.: with Preps., ἠὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλέοι ἦ μετʼ Ἀχαιοῖς Il. 5.86, cf. 834; ἐνὶ πρώτοισιν ὁ. 18.194, cf. 535; πὰρ παύροισι . . ὁμιλεῖς consortest with few, Od. 18.383.
• • • 2 abs., μηδʼ ἄλλοθʼ ὁμιλήσαντες joining in company, 4.684; περὶ νεκρὸν ὁ. throng about the corpse, Il. 16.641, cf. Od. 24.19.
  • II in hostile sense, join battle with, ὁμιλέομεν Δαναοῖσιν Il. 11.523, cf. Od. 1.265; μετὰ τοῖσιν Il. 11.502; σὺν Λαπίθαισί σε Κενταύρων ὁμιλῆσαι δορί E. Andr. 792 (lyr.): abs., join battle, εὖτʼ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες Il. 19.158.
  • III of social intercourse, hold converse with, be acquainted with, associate with, τινι Hdt. 3.130; κακοῖς ἀνδράσιν A. Pers. 753 (troch.); ἀλλήλοις, μετʼ ἀλλήλων, πρὸς ἀλλήλους, Pl. Smp. 188d, Plt. 272c, Lg. 886c; τούτῳ τῷ τρόπῳ πρὸς τοὺς ἐρωμένους ὁ. Id. Phdr. 252d; so of political intercourse, εἰθισμένος πρὸς ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ ἴσου ὁ. Th. 1.77; ἡμῖν ἀπὸ τοῦ ἴσου ὁ. Id. 3.11; of scholars, ὁ. τινί frequent a teacherʼs lectures, be his pupil, X. Mem. 1.2.15, 39; ὁ. τῇ Ὁμήρου ποιήσει to be familiar with it, Luc. Pr.Im. 26; cf. ὁμιλητής.
  • • 2 to be friends, οἱ μάλιστά τινι ὁμιλέοντες Hdt. 3.99.
    • 3 speak to, address, harangue, c. dat., Plb. 4.4.7: abs., ὑπερηφάνως ὁ. Id. 16.34.6; πρὸς ἵππον Babr. 15.2; πρὸς ἀλλήλους Ev.Luc. 24.14: generally, speak, converse, Phld. Rh. 1.116 S.; κατά τινα διάλεκτον S.E. M. 9.179; Ἑβραϊστί J. AJ 11.5.6; ὁ. τινὶ περί τινος talk to . ., POxy. 928.5 (ii A.D.):—Pass., pf. part. ὡμιλημένος used in conversation, Phld. Rh. 2.27S.
  • IV of marriage or sexual intercourse, γυναιξὶ καὶ παρθένοις ὁ. X. An. 3.2.25; παιδικοῖς Id. Mem. 2.1.24, etc.; σὺν τοῖς φιλτάτοις S. OT 367, cf. 1185; cf. Moer. p.276 P.
  • V of things or business which one has to do with, attend to, busy oneself with, ὁμιλεῖν ἀρχῇ, πολέμῳ, Th. 6.55, 70; καινοῖς πράγμασιν Ar. Nu. 1399, cf. ὁμιλία I.4; φιλοσοφίᾳ, γυμναστικῇ, Pl. R. 496b, 410c; παιδείᾳ OGI 505.7 (Aezani); ἐμ Μούσαις ib. 282.16 (Magn. Mae., iii B.C.); πονηροτάτοις σώμασιν ὁ., of a physician, Pl. R. 408d; also like χρῆσθαι, meet with, enjoy, ὁ. τύχαις to be in good fortune, Pi. N. 1.61; εὐτυχίᾳ ὁ. E. Or. 354 (lyr.); but also,
  • • 2 of the things themselves, πλαγίαις φρένεσσιν ὄλβος οὐ πάντα χρόνον ὁ. does not consort with a crooked mind, Pi. I. 3.6, cf. P. 7.6; κυλίκων νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν gave me their delight to keep me company, S. Aj. 1201 (lyr.); πλοῦτος καὶ δειλοῖσιν ἀνθρώπων ὁμιλεῖ B. 1.51, cf. E. El. 940: in physical sense, ὁ ὁ βραχίων τῷ κοίλῳ τῆς ὠμοπλάτης πλάγιος fils obliquely into . ., Hp. Art. 1; of a plaster, to be in contact, ὁ. τῷ νοσέοντι μέρει Id. Medic. 3.
  • VI deal with a man, bear oneself towards him, καλῶς ὁ. τινί Isoc. Ep. 4.9; πρός τινα Id. 2.24; τῷ δήμῳ πρὸς χάριν Arist. Ath. 35.3 (so in Pass., συνειθισμένοι ὑπὸ πάντων πρὸς χάριν ὁμιλεῖσθαι Phld. Lib. p.62 O.); ταῦτα ἡ ἐμὴ νεότης . . ἐς τὴν Πελοποννησίων δύναμιν . . ὡμίλησε these were the achievements of my youth in intercourse with their power, Th. 6.17.
  • VII of place, come into, enter, visit, c. dat., διαβάντες τὸν Ἅλυν . . ὡμίλησαν τῇ Φρυγίῃ Hdt. 7.26, cf. 214, Pi. P. 7.8; βαρεῖα χώρᾳ τῇδʼ ὁ. heavily will I visit this land, A. Eu. 720; ὁ. παρʼ οἰκείαις ἀρούραις Pi. O. 12.19; ὁ. τοιᾷδε πόλει Eup. 292; poet. also ὁ. ἄνθεσιν Simon. 47:—Pass., τὰ ὁμιλούμενα τῶν χωρίων most frequented, Philostr. VA 1.16.
  • VIII ἐκτὸς ὁμιλεῖ (sc. τῶν ξυντρόφων ὀργῶν) he wanders from his senses, S. Aj. 640 (lyr.).

ὁμιλέω, [ῑ], zusammen sein, kommen, mit Einem verkehren, τινί, Il. 1.261, Od. 2.21, 288 u. öfter, ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ, er befindet sich unter den Ersten, Il. 18.194 ; häufiger μετά τισι, wie νῦν δὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλεῖ, 5.834, 11.502 ; παρὰ παύροισιν, mit wenigen umgehen, Od. 18.383 ; auch absolut, ἐνθάδʼ ὁμιλέομεν ποτιδέγμενοι, hier kommen wir zusammen, versammeln wir uns, 21.156, vgl. 4.684 ; περὶ νεκρόν, sich um den Toten sammeln, Il. 16.641, 644 ; ἃς οἱ μὲν περὶ κεῖνον ὁμίλεον, Od. 24.19. Oft auch im feindlichen Sinne, zusammentreffen, handgemein werden, τινί, Il. 11.523, 13.779, Od. 1.265, 4.345 u. öfter ; u. ohne Casus, εὖτʼ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες, sobald sie an einander geraten sind, Il. 19.158. – Pind. öfter, bes. von geselligem Verkehr, συμπόταισιν ὁμιλεῖν, P. 6.53, ἀστοῖς, I. 2.37 ; auch vom Orte, sich aufhalten, verweilen, πολίεσσι λόγος ὁμιλεῖ, P. 7.9 (wie Her. 7.26, 214), u. παρʼ οἰκείαις ἀρούραις, Ol. 12.21, u. πλαγίαις φρένεσσιν ὄλβος οὐ πάντα χρόνον ὁμιλεῖ, I. 3.6 ; τοῖς κακοῖς ὁμιλῶν ἀνδράσιν, Aesch. Pers. 639 ; βαρεῖα χώρᾳ τῇδʼ ὁμιλήσω πάλιν, ich werde heimsuchen das Land, Eum. 690 ; σύν τινι, Soph. O.R. 367, 1185, von dem ehelichen Umgange gebraucht ; so auch παισίν, Strat. 1 (XII.1); übertr. von Aias, ὃς οὐκέτι συντρόφοις ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ, außer sich geraten, Soph. Aj. 526 ; auch οὔτε στεφάνων οὔτε κυλίκων νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν, 1180, d.i. er ließ mir zu Teil werden ; εὐτυχίᾳ ὁμιλεῖς, Eur. Or. 354 ; übertr., ὁμιλεῖν πράγμασι καινοῖς, Ar. Nub. 1381 ; Her. vrbdt τῇ χώρῃ ὁμ., das Land betreten, 7.26, 214 ; Thuc. vrbdt πρός τινα, 1.77, u. τινί, 3.11 ; πρὸς τοὺς ἄλλους ὁμιλεῖ καὶ προσφέρεται, Plat. Phaedr. 252d ; μηδὲν ὁμιλῶμεν τῷ σώματι μηδὲ κοινωνῶμεν, Phaed. 67a ; auch φιλοσοφίᾳ, sich damit beschäftigen, Rep. VI.496b, wie πολέμῳ Thuc. 6.70 ; δικασταὶ οἱ παντοδαπαῖς φύσεσιν ὡμιληκότες, Plat. Rep. III.408d ; πρός τι, Arist. eth. Nic. 10.3.11 ; Sp., ἐπιδεξίως τοῖς συμπεριφερομένοις, Pol. 4.35.7, οἱ μόνῳ Πλάτωνι ὡμιληκότες, Luc. Hermot. 34.

ὁμιλέω

[ὅμιλος.]

3 pl. impf. ὡμίλευν Il. 18.539.

(μεθ-)

• • 1

    To come together, gather together, assemble, meet Od. 4.684, Od. 21.156.

    To be gathered together, form a band or company: περὶ κεῖνον Od. 24.19.

  • 2

    To associate, consort, keep company with.

    With dat.: μνηστῆρσιν Od. 2.21, 288, 381, Od. 16.271, Od. 18.167. Cf. Il. 1.261.

    With παρά: οὕνεκα πὰρ παύροισιν ὁμιλεῖς Od. 18.383.

  • 3

    To keep (with others), countenance or support them: μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλεῖ Il. 5.834.

  • 4

    To company (with the foe), engage in fight, carry on the fight, take part in the battle, join battle: ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ Il. 18.194. Cf. Il. 11.502, Il. 16.641, 644, Il. 18.535, 539, Il. 19.158.

    With dat.: Δαναοῖσιν Il. 11.523, Il. 13.779. Cf. Od. 1.265=Od. 4.345=Od. 17.136.

  • 5

    Senses (4) and (3) united: Τυδεΐδην οὐκ ἂν γνοίης ποτέροισι μετείη, ἠὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλέοι ἦ μετʼ Ἀχαιοῖς Il. 5.86.

ὁμῑλέω (ὁμιλεῖ; ὁμίλει; ὁμιλέων; ὁμιλεῖν: fut. ὁμιλήσει: aor. ὁμιλήσειε.)

• • a keep company with
  • • α c. dat. pers. εἴη ἐμὲ νικαφόροις ὁμιλεῖν O. 1.116 ἁδόντα δʼ εἴη με τοῖς ἀγαθοῖς ὁμιλεῖν P. 2.96 γλυκεῖα δὲ φρὴν καὶ συμπόταισιν ὁμιλεῖν μελισσᾶν ἀμείβεται τρητὸν πόνον P. 6.53 αἰδοῖος μὲν ἦν ἀστοῖς ὁμιλεῖν (v. αἰδοῖος) I. 2.37 met., πλαγίαις δὲ φρένεσσιν οὐχ ὁμῶς πάντα χρόνον θάλλων ὁμιλεῖ (sc. ὄλβος) I. 3.6
    • β without dat., live in company θερμὰ Νυμφᾶν λουτρὰ βαστάζεις ὁμιλέων παρʼ οἰκείαις ἀρούραις O. 12.19
  • b frequent c. dat. “ὦ τέκνον, ποντίου θηρὸς πετραίου χρωτὶ μάλιστα νόον προσφέρων πάσαις πολίεσσιν ὁμίλει” fr. 43. 3. met., πάσαισι γὰρ πολίεσι λόγος ὁμιλεῖ Ἐρεχθέος ἀστῶν is common in P. 7.9
  • c met., have as companion ὁ δὲ οἱ φράζε καὶ παντὶ στρατῷ, ποίαις ὁμιλήσει τύχαις N. 1.61 χαλεπὰ δʼ ἔρις ἀνθρώποις ὁμιλεῖν κρεσσόνων N. 10.72
  • d ]ς ἐχθρῶν ὁμιλήσειε[ Πα. 13. b. 1.

ὁμιλέω , ipf. ὡμίλευν, ὁμίλεον, ὁμίλει, aor. ὡμίλησα: be in a throng, throng about, associate or go with, τινί, so μετά, ἐνί, παρά τισι, περί τινα, Il. 16.641, 644; of meeting in battle, engaging, Il. 11.523, Od. 1.265.

ὁμιλέω ὁμῑλέω, fut. -ήσω ὅμιλος

• • Ito be in company with, consort with others, c. dat. pl., Od., Attic; also, ὁμ. μετὰ Τρώεσσιν Il.; ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ is in company with the foremost, Il.
  • • 2absol. to join in company, Od.; περὶ νεκρὸν ὁμ. to throng about the corpse, Hom.
  • IIin hostile sense, to join battle with, ὁμιλέομεν Δαναοῖσιν Hom.:—absol. to join battle, Il.
  • IIIof social intercourse, to hold converse with, consort with, associate with others, c. dat., Hdt., Aesch.; ἀλλήλοις, μετʼ ἀλλήλων, πρὸς ἀλλήλους Plat.:—of scholars, ὁμ. τινι to frequent a teacherʼs lectures, be his pupil, Xen.
  • • 2absol. to be friends, Hdt.
  • IVof marriage, Soph., Xen.
  • Vof things or business which one has to do with, to attend to, busy oneself with, ὁμιλεῖν πολέμῳ Thuc.; πράγμασι καινοῖς Ar.; φιλοσοφίᾳ Plat.:—then, much like χρῆσθαι, νομίζειν, Lat. uti, ὁμ. τύχαις to be in good fortune, Pind.; εὐτυχίᾳ ὁμιλεῖν Eur.; ἐκτὸς ὁμιλεῖ (sc. τῶν ὀργῶν) , i. e. wanders from his right mind, Soph.
  • • 2of the things themselves, πλαγίαις φρένεσσιν ὄλβος οὐ . . ὁμ. does not consort with a crooked mind, Pind.; κυλίκων νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν gave me the delight of cups to keep me company, Soph.
  • VIto deal with a man, ταῦτα ἡ ἐμὴ νεότης ἐς τὴν Πελοποννησίων δύναμιν ὡμίλησε thus hath my youth wrought by intercourse with the power, Thuc.
  • VIIof place, to come into, be in, visit, c. dat., Hdt., Aesch.