ὁμοκάτοικος
ὁμοκάτοικος, dwelling together
ὁμο-κάτοικος, ον,
- dwelling together, gloss on ὁμωρόφιος, Sch. Opp. H. 5.418.
ὁμοκάτοικος, zusammen angesiedelt, Schol. Opp. Hal. 5.418.