ὁμόκοιτις Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape ὁμό·κοιτις, ιδος (ἡ) épouse, Plat. Crat. 405d. Étym. ὁμ. κοίτη ; cf. ἄκοιτις. ὁμό-κοιτις -ιδος, ἡ [κοίτη] bedgenote, echtgenote. ὁμόκοιτις, ιδος, ἡ, = ἄκοιτις, nach Plat. Crat. 405d.