ὁμόκραιρος
ὁμόκραιρος, with like horns
ὁμό-κραιρος, ον,
- with like horns, Nonn. D. 1.336, al.
ὁμό·κραιρος, ος, ον, aux cornes ou à la tête semblables, Nonn. D. 1, 336.
Étym. ὁμ. κραῖρα.
ὁμόκραιρος, mit gleichen Hörnern, Nonn. D. 1.335.