ὁμόκοιτος
ὁμό-κοιτος, ον,
- = ὁμόλεκτρος, Hld. 6.8, etc.:—fem. ὁμό-κοιτις, ἡ, to explain ἄκοιτις, Pl. Cra. 405d.
ὁμό·κοιτος, ος, ον, qui partage la couche, époux, épouse, Hld. 6, 8.
Étym. ὁμ. κοίτη.
ὁμόκοιτος, zusammen liegend, -schlafend, Gatte, Gattin, Heliod. 6.8 u. a.Sp., wie Schol. Aesch. Pers. 686.