ὁμόκλαρος
ὁμό-κλᾱρος, Dor. for ὁμόκληρος.
ὁμόκλᾱρος
- 1sharing the same fortune ὁμόκλαρον ἐς ἀδελφεὸν (ὡς ὁμοῦ νικησάντων Ἴσθμια Σ.) O. 2.49 ματέρι καὶ διδύμοις παίδεσσιν αὐδὰν μανύει Πυθῶνος αἰπεινᾶς ὁμοκλάροις ἐπόπταις joint N. 9.5