ὑπάλειψις
ὑπάλειψις, anointing
ὑπάλ-ειψις, εως, ἡ,
- anointing, Hp. Vid.Ac. 9, Thphr. Sud. 39.
ὑπάλειψις, εως (ἡ) [ῠᾰ] onction faite en dessous, Hpc. 689, 41 ; Th. Sud. 39.
Étym. ὑπαλείφω.
ὑπάλειψις, εως, ἡ, das Einsalben, bes. wenn man bekleidet ist, unter den Kleidern, Hippocr., Theophr.