ὑπαλέομαι

†ὑπαλέομαι

[ὑπ-, ὑπο- 3.]

Aor. pple. ὑπαλευάμενος.

To escape from the power of, get beyond the reach of.

With genit.: τῶν ὑπαλευάμενος Od. 15.275.