ὑπάλληλος
ὑπάλληλος, subordinate, subaltern
ὑπάλληλος, ον,
- subordinate, subaltern, Arist. Metaph. 1018b1, Dam. Pr. 87.
ὑπ·άλληλος, ος, ον [ῠ] alternatif, Arstt. Metaph. 4, 10, 4.
Étym. ὑ. ἀλλήλων.
ὑπάλληλος, einander untergeordnet, Arist. metaph. 4.10.