ὑπαλλαγή
ὑπαλλαγή, an interchange, exchange, change
ὑπαλλ-ᾰγή, ἡ,
- interchange, exchange, Ph. 1.13; γένους A.D. Synt. 209.6: pl., γάμους ἑλομένη τῶν κακῶν ὑπαλλαγάς E. Hel. 294; v.l. for παρ-, Thphr. CP 2.19.6.
- 2 change of régime, Gal. 6.410; of colour, ἡ τῆς χροιᾶς ὑ. Id. 15.535; of wine with age, ib. 629.
- 3 pledging as security, mortgage, ἐδανείσατο ἐπὶ ὑπαλλαγῇ οἰκίας BGU 362 ix 17 (iii A.D.), cf. PLips. 10 ii 2 (iii A.D.).
- II hypallage, a figure of speech, D.H. Comp. 3 (pl.); expld. as Rhet. equivalent of Gramm. μετωνυμία by Cic. Orat. 27.93, Quint. Inst. 8.6.23; = ἐπιτίμησις II.2, Alex. Fig. 2.28.
ὑπαλλαγή, ῆς (ἡ) [ῠᾰ]
I échange, Eur. Hel. 294 ; Th. C.P. 2, 19, 6 ||
II t. de rhét. et de gr. :
1 hypallage, fig. de rhétorique, DH. Comp. 3 ||
2 changement de genre, Dysc. Synt. 209 ||
3 c. ἐπιτίμησις, Rhét. 8, 468 W.
Étym. ὑπαλλάσσω.
ὑπαλλαγή, ἡ, Verwechselung, Vertauschung ; γάμους ἑλομένη τῶν κακῶν ὑπαλλαγάς Eur. Hel. 294 ; in sp. Prosa, wie Philo. – Bes. eine Redefigur, wenn die einzelnen Teile des Satzes mit einander verwechselt zu sein scheinen, vgl. Quint. inst. 8.6.23.
ὑπαλλαγή
ὑπ-αλλᾰγή, ἡ,
- an interchange, exchange, change, Eur.